حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، - قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، - عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ بَاتَ عِنْدَ خَالَتِهِ مَيْمُونَةَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ اللَّيْلِ فَتَوَضَّأَ مِنْ شَنٍّ مُعَلَّقٍ وُضُوءًا خَفِيفًا - قَالَ وَصَفَ وُضُوءَهُ وَجَعَلَ يُخَفِّفُهُ وَيُقَلِّلُهُ - قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ جِئْتُ فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ فَأَخْلَفَنِي فَجَعَلَنِي عَنْ يَمِينِهِ فَصَلَّى ثُمَّ اضْطَجَعَ فَنَامَ حَتَّى نَفَخَ ثُمَّ أَتَاهُ بِلاَلٌ فَآذَنَهُ بِالصَّلاَةِ فَخَرَجَ فَصَلَّى الصُّبْحَ وَلَمْ يَتَوَضَّأْ . قَالَ سُفْيَانُ وَهَذَا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم خَاصَّةً لأَنَّهُ بَلَغَنَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَنَامُ عَيْنَاهُ وَلاَ يَنَامُ قَلْبُهُ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U xolasi Maymunaning huzurida tunadi. Rasululloh ﷺ tunda turib, osigʻliq eski meshdan yengil taharat qildilar — (Amr) dedi: U (Ibn Abbos) u zotning taharatlarini sifatlab, uni yengil va kam (suvli) qilib koʻrsatdi — Ibn Abbos dedi: Men ham turib, Nabiy ﷺ qilganlari kabi qildim, soʻng kelib, u zotning chap tomonlarida turdim. Shunda u zot meni orqalariga oʻtkazib, oʻng tomonlariga qoʻydilar. Namoz oʻqidilar, soʻng yonboshlab uxladilar, hatto xurrak otdilar. Soʻng Bilol kelib, u zotni namozdan ogohlantirdi, u zot chiqib bomdodni oʻqidilar, taharat qilmadilar. Sufyon dedi: Bu Nabiy ﷺ ga xosdir, chunki bizga Nabiy ﷺ ning koʻzlari uxlasa-da, qalblari uxlamasligi yetib kelgan.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У холаси Маймунанинг ҳузурида тунади. Расулуллоҳ ﷺ тунда туриб, осиғлиқ эски мешдан енгил таҳарат қилдилар — (Амр) деди: У (Ибн Аббос) у зотнинг таҳаратларини сифатлаб, уни енгил ва кам (сувли) қилиб кўрсатди — Ибн Аббос деди: Мен ҳам туриб, Набий ﷺ қилганлари каби қилдим, сўнг келиб, у зотнинг чап томонларида турдим. Шунда у зот мени орқаларига ўтказиб, ўнг томонларига қўйдилар. Намоз ўқидилар, сўнг ёнбошлаб ухладилар, ҳатто хуррак отдилар. Сўнг Билол келиб, у зотни намоздан огоҳлантирди, у зот чиқиб бомдодни ўқидилар, таҳарат қилмадилар. Суфён деди: Бу Набий ﷺ га хосдир, чунки бизга Набий ﷺ нинг кўзлари ухласа-да, қалблари ухламаслиги етиб келган.