وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَامَ يَوْمَ الْفِطْرِ فَصَلَّى فَبَدَأَ بِالصَّلاَةِ قَبْلَ الْخُطْبَةِ ثُمَّ خَطَبَ النَّاسَ فَلَمَّا فَرَغَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَزَلَ وَأَتَى النِّسَاءَ فَذَكَّرَهُنَّ وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى يَدِ بِلاَلٍ وَبِلاَلٌ بَاسِطٌ ثَوْبَهُ يُلْقِينَ النِّسَاءُ صَدَقَةً . قُلْتُ لِعَطَاءٍ زَكَاةَ يَوْمِ الْفِطْرِ قَالَ لاَ وَلَكِنْ صَدَقَةً يَتَصَدَّقْنَ بِهَا حِينَئِذٍ تُلْقِي الْمَرْأَةُ فَتَخَهَا وَيُلْقِينَ وَيُلْقِينَ . قُلْتُ لِعَطَاءٍ أَحَقًّا عَلَى الإِمَامِ الآنَ أَنْ يَأْتِيَ النِّسَاءَ حِينَ يَفْرُغُ فَيُذَكِّرَهُنَّ قَالَ إِي لَعَمْرِي إِنَّ ذَلِكَ لَحَقٌّ عَلَيْهِمْ وَمَا لَهُمْ لاَ يَفْعَلُونَ ذَلِكَ.
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Fitr kuni turib namoz oʻqidi. U zot xutbadan oldin namozdan boshladi, soʻng odamlarga xutba qildi. Nabiyulloh ﷺ (xutbadan) tugatgach, (minbardan) tushdi va ayollarning oldiga kelib, ularga vaʼz-nasihat qildi. U zot Bilolning qoʻliga suyanib turar, Bilol esa oʻz kiyimini yoyib turar, ayollar (unga) sadaqa tashlardilar. Men Atoga: «Fitr kuni zakotinimi?» dedim. (Ato:) «Yoʻq, balki ular oʻsha payt qiladigan sadaqa edi; ayol oʻz halqasini tashlardi, (boshqalar) tashlar, tashlar edilar», dedi. Men Atoga: «Hozir imom (erkaklardan) tugatgach, ayollarning oldiga kelib, ularga vaʼz qilishi haqiqatan ham (uning vazifasi) boʻladimi?» dedim. (Ato:) «Ha, umrim bilan qasamki, bu albatta ularning zimmasidagi haqdir. Ularga nima boʻldiki, buni qilmaydilar?!» dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ Фитр куни туриб намоз ўқиди. У зот хутбадан олдин намоздан бошлади, сўнг одамларга хутба қилди. Набиюллоҳ ﷺ (хутбадан) тугатгач, (минбардан) тушди ва аёлларнинг олдига келиб, уларга ваъз-насиҳат қилди. У зот Билолнинг қўлига суяниб турар, Билол эса ўз кийимини ёйиб турар, аёллар (унга) садақа ташлардилар. Мен Атога: «Фитр куни закотиними?» дедим. (Ато:) «Йўқ, балки улар ўша пайт қиладиган садақа эди; аёл ўз ҳалқасини ташларди, (бошқалар) ташлар, ташлар эдилар», деди. Мен Атога: «Ҳозир имом (эркаклардан) тугатгач, аёлларнинг олдига келиб, уларга ваъз қилиши ҳақиқатан ҳам (унинг вазифаси) бўладими?» дедим. (Ато:) «Ҳа, умрим билан қасамки, бу албатта уларнинг зиммасидаги ҳақдир. Уларга нима бўлдики, буни қилмайдилар?!» деди.