حَدَّثَنِي هَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، حَدَّثَهُ عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ، دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا جَارِيَتَانِ فِي أَيَّامِ مِنًى تُغَنِّيَانِ وَتَضْرِبَانِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُسَجًّى بِثَوْبِهِ فَانْتَهَرَهُمَا أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْهُ وَقَالَ " دَعْهُمَا يَا أَبَا بَكْرٍ فَإِنَّهَا أَيَّامُ عِيدٍ " . وَقَالَتْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَسْتُرُنِي بِرِدَائِهِ وَأَنَا أَنْظُرُ إِلَى الْحَبَشَةِ وَهُمْ يَلْعَبُونَ وَأَنَا جَارِيَةٌ فَاقْدِرُوا قَدْرَ الْجَارِيَةِ الْعَرِبَةِ الْحَدِيثَةِ السِّنِّ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Mino kunlarida Abu Bakr uning (Oishaning) oldiga kirdi, uning yonida ikki joriya qoʻshiq aytib, (childirma) chalib oʻtirar, Rasululloh ﷺ esa kiyimlarini yopinib (yotgan) edilar. Abu Bakr ularni jerkib (urishib) berdi. Shunda Rasululloh ﷺ (yuzlaridan kiyimni) ochib: «Ularni qoʻyaver, yo Abu Bakr, chunki bular hayit kunlaridir», — dedilar. (Oisha) dedi: Men Rasululloh ﷺ ni habashalar oʻynayotganini koʻrayotganimda, meni ridolari bilan toʻsib turganlarini koʻrdim, men esa joriya (yosh qiz) edim. Endi oʻyin-kulgiga ishtiyoqmand yosh joriyaning holatini oʻylab koʻringlar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мино кунларида Абу Бакр унинг (Оишанинг) олдига кирди, унинг ёнида икки жория қўшиқ айтиб, (чилдирма) чалиб ўтирар, Расулуллоҳ ﷺ эса кийимларини ёпиниб (ётган) эдилар. Абу Бакр уларни жеркиб (уришиб) берди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ (юзларидан кийимни) очиб: «Уларни қўявер, ё Абу Бакр, чунки булар ҳайит кунларидир», — дедилар. (Оиша) деди: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни ҳабашалар ўйнаётганини кўраётганимда, мени ридолари билан тўсиб турганларини кўрдим, мен эса жория (ёш қиз) эдим. Энди ўйин-кулгига иштиёқманд ёш жориянинг ҳолатини ўйлаб кўринглар.