وَعَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ: إِنَّ أَبَا بَكْرٍ دَخَلَ عَلَيْهَا وَعِنْدَهَا جَارِيَتَانِ فِي أَيَّامِ مِنًى تُدَفِّفَانِ وَتَضْرِبَانِ وَفِي رِوَايَةٍ: تُغَنِّيَانِ بِمَا تَقَاوَلَتِ الْأَنْصَارُ يَوْمَ بُعَاثَ وَالنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَغَشٍّ بِثَوْبِهِ فَانْتَهَرَهُمَا أَبُو بَكْرٍ فَكَشَفَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ وَجْهِهِ فَقَالَ: " دَعْهُمَا يَا أَبَا بَكْرٍ فَإِنَّهَا أَيَّامُ عِيدٍ وَفِي رِوَايَةٍ: يَا أَبَا بَكْرٍ إِن لكل قوم عيدا وَهَذَا عيدنا "
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Mino kunlarida Abu Bakr uning oldiga keldi — uning (yaʼni Oishaning) yonida ikkita qiz (bola) doira chalayotgan edi, Paygʻambar ﷺ esa — kiyimi bilan oʻzini yopib (yotgan) edi. Abu Bakr ikki qizni koyidi, lekin Paygʻambar ﷺ yuzini ochib: «Ey Abu Bakr! Ularni qoʻyib qoʻy — chunki bular — iyd (bayram) kunlaridir», — dedi. Oʻsha kunlar — Mino kunlari edi. Oisha qoʻshdi: «Men habashliklar masjidda oʻynayotganini tomosha qilayotganimda, Paygʻambar ﷺ meni (oʻzi bilan) toʻsib turardi. Umar ularni koyidi, lekin Paygʻambar ﷺ: ‹Ularni qoʻyib qoʻy, ey Bani Arfida! Oʻynanglar — chunki sizlar omonsizlar (yaʼni xavfsizsizlar)›, — dedi».Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Мино кунларида Абу Бакр унинг олдига келди — унинг (яъни Оишанинг) ёнида иккита қиз (бола) доира чалаётган эди, Пайғамбар ﷺ эса — кийими билан ўзини ёпиб (ётган) эди. Абу Бакр икки қизни койиди, лекин Пайғамбар ﷺ юзини очиб: «Эй Абу Бакр! Уларни қўйиб қўй — чунки булар — ийд (байрам) кунларидир», — деди. Ўша кунлар — Мино кунлари эди. Оиша қўшди: «Мен ҳабашликлар масжидда ўйнаётганини томоша қилаётганимда, Пайғамбар ﷺ мени (ўзи билан) тўсиб турарди. Умар уларни койиди, лекин Пайғамбар ﷺ: ‹Уларни қўйиб қўй, эй Бани Арфида! Ўйнанглар — чунки сизлар омонсизлар (яъни хавфсизсизлар)›, — деди».