Muhammad ibn Yahyo ibn Habbon (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: «Ashjaʼ (qabilasi)dan ikki kishi menga xabar berdiki, Muhammad ibn Maslama al-Ansoriy (roziyallohu anhu) ularning oldiga mollovchi (zakot yigʻuvchi) boʻlib kelib, mol egasiga: ‹Moling zakotini menga chiqar›, derdi. Unga haqqini toʻliq qoplaydigan biror qoʻy yetaklab kelinsa, uni albatta qabul qilardi». Molik aytdi: «Bizning nazdimizda sunna — va men shaharimizdagi ilm ahlini shu (amal) ustida topganman — musulmonlarga zakotlarida qiyinchilik tugʻdirilmaydi va ular mollaridan bergan narsa qabul qilinadi».Муҳаммад ибн Яҳё ибн Ҳаббон (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у айтди: «Ашжаъ (қабиласи)дан икки киши менга хабар бердики, Муҳаммад ибн Маслама ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу) уларнинг олдига молловчи (закот йиғувчи) бўлиб келиб, мол эгасига: ‹Молинг закотини менга чиқар›, дерди. Унга ҳаққини тўлиқ қоплайдиган бирор қўй етаклаб келинса, уни албатта қабул қиларди». Молик айтди: «Бизнинг наздимизда сунна — ва мен шаҳаримиздаги илм аҳлини шу (амал) устида топганман — мусулмонларга закотларида қийинчилик туғдирилмайди ва улар молларидан берган нарса қабул қилинади».