Ato ibn Yasor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Zakot boy kishiga halol emas — magar beshtasiga (halol): Alloh yoʻlidagi gʻoziyga, yo unda ishlovchiga (zakot yigʻuvchiga), yo qarzdorga (gʻorim), yo uni oʻz puliga sotib olgan kishiga, yo kambagʻal qoʻshnisi boʻlgan kishiga — u miskinga zakot berilib, miskin (undan) boyga hadya qilgan boʻlsa», dedilar. Molik aytdi: «Bizning nazdimizda zakotlarni taqsimlash haqidagi hukm shuki, bu faqat voliyning ijtihodi (mulohazasi) asosida boʻladi. Qaysi toifada ehtiyoj va koʻplik boʻlsa, voliy koʻrgan miqdorda oʻsha toifa afzal koʻriladi; balki bu bir yil, ikki yil yoki bir necha yildan soʻng boshqa toifaga oʻtishi mumkin — ehtiyoj va koʻplik ahli qayerda boʻlsa, oʻsha afzal koʻriladi. Men rozi boʻladigan ilm ahlini shu (amal) ustida topganman». Molik aytdi: «Zakotlar ustidagi ishchi (yigʻuvchi) uchun imom koʻrgan miqdordan boshqa belgilangan ulush yoʻq».Ато ибн Ясор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Закот бой кишига ҳалол эмас — магар бештасига (ҳалол): Аллоҳ йўлидаги ғозийга, ё унда ишловчига (закот йиғувчига), ё қарздорга (ғорим), ё уни ўз пулига сотиб олган кишига, ё камбағал қўшниси бўлган кишига — у мискинга закот берилиб, мискин (ундан) бойга ҳадя қилган бўлса», дедилар. Молик айтди: «Бизнинг наздимизда закотларни тақсимлаш ҳақидаги ҳукм шуки, бу фақат волийнинг ижтиҳоди (мулоҳазаси) асосида бўлади. Қайси тоифада эҳтиёж ва кўплик бўлса, волий кўрган миқдорда ўша тоифа афзал кўрилади; балки бу бир йил, икки йил ёки бир неча йилдан сўнг бошқа тоифага ўтиши мумкин — эҳтиёж ва кўплик аҳли қаерда бўлса, ўша афзал кўрилади. Мен рози бўладиган илм аҳлини шу (амал) устида топганман». Молик айтди: «Закотлар устидаги ишчи (йиғувчи) учун имом кўрган миқдордан бошқа белгиланган улуш йўқ».