وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَخُلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ إِنَّمَا يَذَرُ شَهْوَتَهُ وَطَعَامَهُ وَشَرَابَهُ مِنْ أَجْلِي فَالصِّيَامُ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ كُلُّ حَسَنَةٍ بِعَشْرِ أَمْثَالِهَا إِلَى سَبْعِمِائَةِ ضِعْفٍ إِلاَّ الصِّيَامَ فَهُوَ لِي وَأَنَا أَجْزِي بِهِ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Jonim (qoʻlida) boʻlgan Zotga qasamki, roʻzadorning ogʻiz hidi Alloh nazdida mushk hididan yoqimliroqdir. (Alloh aytadi:) ‹U Mening (rizoim) uchun shahvatini, taomini va ichimligini tark etadi. Roʻza Meniki, Men uning (mukofotini) beraman. Har bir yaxshilik oʻn barobaridan yetti yuz barobargacha (qaytariladi), roʻzadan boshqa — u Meniki va Men uning (ajrini) beraman›», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Жоним (қўлида) бўлган Зотга қасамки, рўзадорнинг оғиз ҳиди Аллоҳ наздида мушк ҳидидан ёқимлироқдир. (Аллоҳ айтади:) ‹У Менинг (ризоим) учун шаҳватини, таомини ва ичимлигини тарк этади. Рўза Меники, Мен унинг (мукофотини) бераман. Ҳар бир яхшилик ўн баробаридан етти юз баробаргача (қайтарилади), рўзадан бошқа — у Меники ва Мен унинг (ажрини) бераман›», дедилар.