حَدَّثَنِي زِيَادٌ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ فَلَمَّا انْصَرَفَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ فِيهِ وَجَدَ أَخْبِيَةً خِبَاءَ عَائِشَةَ وَخِبَاءَ حَفْصَةَ وَخِبَاءَ زَيْنَبَ فَلَمَّا رَآهَا سَأَلَ عَنْهَا فَقِيلَ لَهُ هَذَا خِبَاءُ عَائِشَةَ وَحَفْصَةَ وَزَيْنَبَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " آلْبِرَّ تَقُولُونَ بِهِنَّ " . ثُمَّ انْصَرَفَ فَلَمْ يَعْتَكِفْ حَتَّى اعْتَكَفَ عَشْرًا مِنْ شَوَّالٍ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ eʼtikof qilmoqchi boʻldilar. Eʼtikof qilmoqchi boʻlgan joylariga borganlarida, chodirlarni — Oishaning chodiri, Hafsaning chodiri va Zaynabning chodirini koʻrdilar. Ularni koʻrgach, u haqda soʻradilar. Unga: «Bu Oisha, Hafsa va Zaynabning chodiri», deyildi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ular bilan yaxshilikni (savobni) qasd qilyapsizlarmi?» dedilar. Soʻng qaytib ketdilar va (Ramazonda) eʼtikof qilmadilar, toki Shavvoldan oʻn (kun) eʼtikof qildilar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ эътикоф қилмоқчи бўлдилар. Эътикоф қилмоқчи бўлган жойларига борганларида, чодирларни — Оишанинг чодири, Ҳафсанинг чодири ва Зайнабнинг чодирини кўрдилар. Уларни кўргач, у ҳақда сўрадилар. Унга: «Бу Оиша, Ҳафса ва Зайнабнинг чодири», дейилди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Улар билан яхшиликни (савобни) қасд қиляпсизларми?» дедилар. Сўнг қайтиб кетдилар ва (Рамазонда) эътикоф қилмадилар, токи Шавволдан ўн (кун) эътикоф қилдилар.