حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ، فَلَمَّا انْصَرَفَ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أَرَادَ أَنْ يَعْتَكِفَ إِذَا أَخْبِيَةٌ خِبَاءُ عَائِشَةَ، وَخِبَاءُ حَفْصَةَ، وَخِبَاءُ زَيْنَبَ، فَقَالَ " آلْبِرَّ تَقُولُونَ بِهِنَّ ". ثُمَّ انْصَرَفَ، فَلَمْ يَعْتَكِفْ، حَتَّى اعْتَكَفَ عَشْرًا مِنْ شَوَّالٍ.
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Paygʻambar ﷺ eʼtikof qilishni niyat qildi va u zot eʼtikof qilmoqchi boʻlgan joyga yetganda, baʼzi chodirlarni — Oisha, Hafsa va Zaynabning chodirlarini — koʻrdi. Bas, u zot: «Sizlarcha, ular bu bilan yaxshilik (taqvo)ni niyat qildimi?» — dedilar va soʻng (oʻsha joydan) ketdi hamda (Ramazonda) eʼtikof qilmadi, balki Shavvol oyida oʻn kun eʼtikof qildi.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Пайғамбар ﷺ эътикоф қилишни ният қилди ва у зот эътикоф қилмоқчи бўлган жойга етганда, баъзи чодирларни — Оиша, Ҳафса ва Зайнабнинг чодирларини — кўрди. Бас, у зот: «Сизларча, улар бу билан яхшилик (тақво)ни ният қилдими?» — дедилар ва сўнг (ўша жойдан) кетди ҳамда (Рамазонда) эътикоф қилмади, балки Шаввол ойида ўн кун эътикоф қилди.