وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ، قَدْ دَخَلَ عَلَى عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ مَاتَ سَعْدُ بْنُ أَبِي وَقَّاصٍ فَدَعَا بِوَضُوءٍ فَقَالَتْ لَهُ عَائِشَةُ يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ أَسْبِغِ الْوُضُوءَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " وَيْلٌ لِلأَعْقَابِ مِنَ النَّارِ " .
Molikka yetib kelishicha, Abdurrahmon ibn Abu Bakr Saʼd ibn Abu Vaqqos vafot etgan kuni Nabiy ﷺ ning zavjalari Oishaning huzuriga kirib, tahorat suvini soʻradi. Shunda Oisha (roziyallohu anho) unga: «Ey Abdurrahmon, tahoratni mukammal (batamom) olgin, chunki men Rasululloh ﷺ ning: ‹Oʻtdan (kuygan) tovonlarga voy boʻlsin!› deb aytganlarini eshitganman», dedi.Моликка етиб келишича, Абдурраҳмон ибн Абу Бакр Саъд ибн Абу Ваққос вафот этган куни Набий ﷺ нинг завжалари Оишанинг ҳузурига кириб, таҳорат сувини сўради. Шунда Оиша (розияллоҳу анҳо) унга: «Эй Абдурраҳмон, таҳоратни мукаммал (батамом) олгин, чунки мен Расулуллоҳ ﷺ нинг: ‹Ўтдан (куйган) товонларга вой бўлсин!› деб айтганларини эшитганман», деди.