وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ أَسْلَمَ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، وَجَدَ رِيحَ طِيبٍ وَهُوَ بِالشَّجَرَةِ فَقَالَ مِمَّنْ رِيحُ هَذَا الطِّيبِ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ مِنِّي يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ . فَقَالَ مِنْكَ لَعَمْرُ اللَّهِ فَقَالَ مُعَاوِيَةُ إِنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ طَيَّبَتْنِي يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ . فَقَالَ عُمَرُ عَزَمْتُ عَلَيْكَ لَتَرْجِعَنَّ فَلْتَغْسِلَنَّهُ .
Molik Nofeʼdan, u Umar ibn al-Xattobning mavlosi Aslamdan rivoyat qiladiki, Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) ash-Shajarada boʻlganida atir hidini sezdi va: «Bu atir hidi kimdan (kelyapti)?» dedi. Muoviya ibn Abu Sufyon (roziyallohu anhu): «Mendan, ey amir al-mumin», dedi. Umar: «Sendanmi? Alloh nomiga qasam!» dedi. Muoviya: «Umm Habiba meni xushboʻylagan edi, ey amir al-mumin», dedi. Shunda Umar: «Qatʼiy buyuraman, albatta qaytib borib, uni yuvib tashla», dedi.Молик Нофеъдан, у Умар ибн ал-Хаттобнинг мавлоси Асламдан ривоят қиладики, Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) аш-Шажарада бўлганида атир ҳидини сезди ва: «Бу атир ҳиди кимдан (келяпти)?» деди. Муовия ибн Абу Суфён (розияллоҳу анҳу): «Мендан, эй амир ал-мумин», деди. Умар: «Сенданми? Аллоҳ номига қасам!» деди. Муовия: «Умм Ҳабиба мени хушбўйлаган эди, эй амир ал-мумин», деди. Шунда Умар: «Қатъий буюраман, албатта қайтиб бориб, уни ювиб ташла», деди.