وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ قَالَ مَنْ أَهْدَى بَدَنَةً ثُمَّ ضَلَّتْ أَوْ مَاتَتْ فَإِنَّهَا إِنْ كَانَتْ نَذْرًا أَبْدَلَهَا وَإِنْ كَانَتْ تَطَوُّعًا فَإِنْ شَاءَ أَبْدَلَهَا وَإِنْ شَاءَ تَرَكَهَا . وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَهْلَ الْعِلْمِ يَقُولُونَ لاَ يَأْكُلُ صَاحِبُ الْهَدْىِ مِنَ الْجَزَاءِ وَالنُّسُكِ .
Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo): «Kimki bir badana atab, soʻng u yoʻqolib qolsa yoki oʻlib qolsa — agar u nazr boʻlgan boʻlsa, oʻrniga boshqasini qoʻyadi; agar nafl (ixtiyoriy) boʻlsa, xohlasa oʻrniga boshqasini qoʻyadi, xohlasa uni tark qiladi», dedi. Molik ilm ahlining: «Hady egasi jazo (kafforat) va nusuk (haj-umra qurbonligi)dan yemaydi», deb aytganlarini eshitdi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо): «Кимки бир бадана атаб, сўнг у йўқолиб қолса ёки ўлиб қолса — агар у назр бўлган бўлса, ўрнига бошқасини қўяди; агар нафл (ихтиёрий) бўлса, хоҳласа ўрнига бошқасини қўяди, хоҳласа уни тарк қилади», деди. Молик илм аҳлининг: «Ҳадй эгаси жазо (каффорат) ва нусук (ҳаж-умра қурбонлиги)дан емайди», деб айтганларини эшитди.