وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يَقُولُ مَا تَرَوْنَ فِي رَجُلٍ وَقَعَ بِامْرَأَتِهِ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَلَمْ يَقُلْ لَهُ الْقَوْمُ شَيْئًا فَقَالَ سَعِيدٌ إِنَّ رَجُلاً وَقَعَ بِامْرَأَتِهِ وَهُوَ مُحْرِمٌ فَبَعَثَ إِلَى الْمَدِينَةِ يَسْأَلُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ بَعْضُ النَّاسِ يُفَرَّقُ بَيْنَهُمَا إِلَى عَامٍ قَابِلٍ . فَقَالَ سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ لِيَنْفُذَا لِوَجْهِهِمَا فَلْيُتِمَّا حَجَّهُمَا الَّذِي أَفْسَدَاهُ فَإِذَا فَرَغَا رَجَعَا فَإِنْ أَدْرَكَهُمَا حَجٌّ قَابِلٌ فَعَلَيْهِمَا الْحَجُّ وَالْهَدْىُ وَيُهِلاَّنِ مِنْ حَيْثُ أَهَلاَّ بِحَجِّهِمَا الَّذِي أَفْسَدَاهُ . وَيَتَفَرَّقَانِ حَتَّى يَقْضِيَا حَجَّهُمَا . قَالَ مَالِكٌ يُهْدِيَانِ جَمِيعًا بَدَنَةً بَدَنَةً . قَالَ مَالِكٌ فِي رَجُلٍ وَقَعَ بِامْرَأَتِهِ فِي الْحَجِّ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ أَنْ يَدْفَعَ مِنْ عَرَفَةَ وَيَرْمِيَ الْجَمْرَةَ إِنَّهُ يَجِبُ عَلَيْهِ الْهَدْىُ وَحَجُّ قَابِلٍ قَالَ فَإِنْ كَانَتْ إِصَابَتُهُ أَهْلَهُ بَعْدَ رَمْىِ الْجَمْرَةِ فَإِنَّمَا عَلَيْهِ أَنْ يَعْتَمِرَ وَيُهْدِيَ وَلَيْسَ عَلَيْهِ حَجُّ قَابِلٍ . قَالَ مَالِكٌ وَالَّذِي يُفْسِدُ الْحَجَّ أَوِ الْعُمْرَةَ حَتَّى يَجِبَ عَلَيْهِ فِي ذَلِكَ الْهَدْىُ فِي الْحَجِّ أَوِ الْعُمْرَةِ الْتِقَاءُ الْخِتَانَيْنِ وَإِنْ لَمْ يَكُنْ مَاءٌ دَافِقٌ . قَالَ وَيُوجِبُ ذَلِكَ أَيْضًا الْمَاءُ الدَّافِقُ إِذَا كَانَ مِنْ مُبَاشَرَةٍ فَأَمَّا رَجُلٌ ذَكَرَ شَيْئًا حَتَّى خَرَجَ مِنْهُ مَاءٌ دَافِقٌ فَلاَ أَرَى عَلَيْهِ شَيْئًا وَلَوْ أَنَّ رَجُلاً قَبَّلَ امْرَأَتَهُ وَلَمْ يَكُنْ مِنْ ذَلِكَ مَاءٌ دَافِقٌ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهِ فِي الْقُبْلَةِ إِلاَّ الْهَدْىُ وَلَيْسَ عَلَى الْمَرْأَةِ الَّتِي يُصِيبُهَا زَوْجُهَا وَهِيَ مُحْرِمَةٌ مِرَارًا فِي الْحَجِّ أَوِ الْعُمْرَةِ وَهِيَ لَهُ فِي ذَلِكَ مُطَاوِعَةٌ إِلاَّ الْهَدْىُ وَحَجُّ قَابِلٍ إِنْ أَصَابَهَا فِي الْحَجِّ وَإِنْ كَانَ أَصَابَهَا فِي الْعُمْرَةِ فَإِنَّمَا عَلَيْهَا قَضَاءُ الْعُمْرَةِ الَّتِي أَفْسَدَتْ وَالْهَدْىُ .
Yahyo ibn Said (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Said ibn al-Musayyab bir jamoa (odam)dan: «Ihromda turib ayoliga yaqinlik qilgan kishi haqida nima deysizlar?», deb soʻraganini eshitdi. Odamlar unga hech narsa demadilar. Said: «Bir kishi ihromda turib ayoliga yaqinlik qilibdi va bu haqda soʻrab Madinaga (xabar) yuboribdi», dedi. Baʼzi odamlar: «Ular kelgusi yilgacha bir-biridan ajratiladi», dedi. Said ibn al-Musayyab esa: «Ular yoʻllarida ketaversin va oʻzlari buzgan hajlarini tugatsin. Tugatgach, qaytib ketadilar. Agar kelgusi yildagi haj ularga yetib kelsa, ularning zimmasida haj va hady boʻladi. Ular oʻzlari buzgan hajlariga ihrom bogʻlagan joydan ihromga kiradilar va hajlarini tugatgunlaricha bir-birlaridan ajralib turadilar», dedi. Molik aytdi: «Har ikkalasi birdan badana (qurbonlik) soʻyadi». Molik haj davomida Arafadan qaytishi bilan Jamrani otishi orasidagi vaqtda ayoliga yaqinlik qilgan kishi haqida: «Uning zimmasida hady va kelgusi yildagi haj vojib boʻladi», dedi. U aytdi: «Agar u ayoliga Jamrani otganidan keyin yaqinlik qilgan boʻlsa, uning zimmasida faqat umra qilish va hady soʻyish boʻladi, kelgusi yildagi haj uning zimmasida boʻlmaydi». Molik aytdi: «Hajni yoki umrani buzib, unda haj yoki umrada hadyni vojib qiladigan narsa — ikki xatna joyining uchrashuvidir, garchi otiluvchi suv (nutfa) chiqmasa ham. Buni yana otiluvchi suvning chiqishi ham — agar u (bevosita) tegishishdan (mubosharatdan) boʻlsa — vojib qiladi. Ammo bir narsani (xayolan) eslab, undan otiluvchi suv chiqib ketgan kishi haqida esa, men uning zimmasida biror narsa (vojib) deb bilmayman. Agar bir kishi ayolini oʻpsa-yu, bundan otiluvchi suv chiqmasa, oʻsha oʻpish uchun uning zimmasida faqat hady boʻladi. Eri ihromda turib haj yoki umrada bir necha bor yaqinlik qilgan — bunda eriga itoat qilgan (rozi boʻlgan) — ayolning zimmasida ham, agar (eri) unga hajda yaqinlik qilgan boʻlsa, faqat hady va kelgusi yildagi haj boʻladi. Agar u ayolga umrada yaqinlik qilgan boʻlsa, uning zimmasida faqat oʻzi buzgan umrani qazo qilish va hady boʻladi».Яҳё ибн Саид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Саид ибн ал-Мусайяб бир жамоа (одам)дан: «Иҳромда туриб аёлига яқинлик қилган киши ҳақида нима дейсизлар?», деб сўраганини эшитди. Одамлар унга ҳеч нарса демадилар. Саид: «Бир киши иҳромда туриб аёлига яқинлик қилибди ва бу ҳақда сўраб Мадинага (хабар) юборибди», деди. Баъзи одамлар: «Улар келгуси йилгача бир-биридан ажратилади», деди. Саид ибн ал-Мусайяб эса: «Улар йўлларида кетаверсин ва ўзлари бузган ҳажларини тугатсин. Тугатгач, қайтиб кетадилар. Агар келгуси йилдаги ҳаж уларга етиб келса, уларнинг зиммасида ҳаж ва ҳадй бўлади. Улар ўзлари бузган ҳажларига иҳром боғлаган жойдан иҳромга кирадилар ва ҳажларини тугатгунларича бир-бирларидан ажралиб турадилар», деди. Молик айтди: «Ҳар иккаласи бирдан бадана (қурбонлик) сўяди». Молик ҳаж давомида Арафадан қайтиши билан Жамрани отиши орасидаги вақтда аёлига яқинлик қилган киши ҳақида: «Унинг зиммасида ҳадй ва келгуси йилдаги ҳаж вожиб бўлади», деди. У айтди: «Агар у аёлига Жамрани отганидан кейин яқинлик қилган бўлса, унинг зиммасида фақат умра қилиш ва ҳадй сўйиш бўлади, келгуси йилдаги ҳаж унинг зиммасида бўлмайди». Молик айтди: «Ҳажни ёки умрани бузиб, унда ҳаж ёки умрада ҳадйни вожиб қиладиган нарса — икки хатна жойининг учрашувидир, гарчи отилувчи сув (нутфа) чиқмаса ҳам. Буни яна отилувчи сувнинг чиқиши ҳам — агар у (бевосита) тегишишдан (мубошаратдан) бўлса — вожиб қилади. Аммо бир нарсани (хаёлан) эслаб, ундан отилувчи сув чиқиб кетган киши ҳақида эса, мен унинг зиммасида бирор нарса (вожиб) деб билмайман. Агар бир киши аёлини ўпса-ю, бундан отилувчи сув чиқмаса, ўша ўпиш учун унинг зиммасида фақат ҳадй бўлади. Эри иҳромда туриб ҳаж ёки умрада бир неча бор яқинлик қилган — бунда эрига итоат қилган (рози бўлган) — аёлнинг зиммасида ҳам, агар (эри) унга ҳажда яқинлик қилган бўлса, фақат ҳадй ва келгуси йилдаги ҳаж бўлади. Агар у аёлга умрада яқинлик қилган бўлса, унинг зиммасида фақат ўзи бузган умрани қазо қилиш ва ҳадй бўлади».