وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، . أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، لَمَّا قَدِمَ مَكَّةَ صَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ انْصَرَفَ فَقَالَ يَا أَهْلَ مَكَّةَ أَتِمُّوا صَلاَتَكُمْ فَإِنَّا قَوْمٌ سَفْرٌ . ثُمَّ صَلَّى عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَكْعَتَيْنِ بِمِنًى وَلَمْ يَبْلُغْنَا أَنَّهُ قَالَ لَهُمْ شَيْئًا .
Saʼid ibn al-Musayyab (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) Makkaga kelganida, ularga ikki rakaat (namoz) oʻqib berdi, soʻng (namozdan) burilib: ‹Ey Makka ahli, namozingizni toʻliq (toʻrt rakaat) oʻqinglar, chunki biz — musofir qavmmiz›, dedi. Keyin Umar ibn al-Xattob Minoda ikki rakaat oʻqidi, ammo ularga biror narsa deganligi bizga yetib kelmadi.Саъид ибн ал-Мусайяб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) Маккага келганида, уларга икки ракаат (намоз) ўқиб берди, сўнг (намоздан) бурилиб: ‹Эй Макка аҳли, намозингизни тўлиқ (тўрт ракаат) ўқинглар, чунки биз — мусофир қавммиз›, деди. Кейин Умар ибн ал-Хаттоб Минода икки ракаат ўқиди, аммо уларга бирор нарса деганлиги бизга етиб келмади.