وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أُمَّ سُلَيْمٍ بِنْتَ مِلْحَانَ اسْتَفْتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَاضَتْ - أَوْ وَلَدَتْ - بَعْدَ مَا أَفَاضَتْ يَوْمَ النَّحْرِ فَأَذِنَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَتْ .
Abu Salama ibn Abdurrahmon (rahimahulloh)ning xabar berishicha, Umm Sulaym bint Milhon (roziyallohu anho) Rasululloh ﷺdan fatvo soʻradi — u qurbon kuni ifoza (tavofi)ni qilganidan keyin hayz koʻrgan, yoki tugʻruq qilgan edi. Shunda Rasululloh ﷺ unga (ketishga) ruxsat berdilar, u ham joʻnab ketdi.Абу Салама ибн Абдурраҳмон (раҳимаҳуллоҳ)нинг хабар беришича, Умм Сулайм бинт Милҳон (розияллоҳу анҳо) Расулуллоҳ ﷺдан фатво сўради — у қурбон куни ифоза (тавофи)ни қилганидан кейин ҳайз кўрган, ёки туғруқ қилган эди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ унга (кетишга) рухсат бердилар, у ҳам жўнаб кетди.