حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ أَبِي تَمِيمَةَ السَّخْتِيَانِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَنْ نَسِيَ مِنْ نُسُكِهِ شَيْئًا أَوْ تَرَكَهُ فَلْيُهْرِقْ دَمًا . قَالَ أَيُّوبُ لاَ أَدْرِي قَالَ تَرَكَ أَوْ نَسِيَ . قَالَ مَالِكٌ مَا كَانَ مِنْ ذَلِكَ هَدْيًا فَلاَ يَكُونُ إِلاَّ بِمَكَّةَ وَمَا كَانَ مِنْ ذَلِكَ نُسُكًا فَهُوَ يَكُونُ حَيْثُ أَحَبَّ صَاحِبُ النُّسُكِ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) shunday dedi: «Kim ibodat (manosik)idan biror narsani unutsa yoki tark qilsa, qon toʻksin (qurbonlik qilsin)». Ayyub aytdi: «U ‹tark qildi› dedimi yoki ‹unutdi› dedimi — bilmayman». Molik aytdi: «Bundan hadiy boʻlgani faqat Makkada boʻladi; nusuk (umumiy qurbonlik) boʻlgani esa qurbonlik egasi xohlagan joyda boʻladi».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) шундай деди: «Ким ибодат (маносик)идан бирор нарсани унутса ёки тарк қилса, қон тўксин (қурбонлик қилсин)». Айюб айтди: «У ‹тарк қилди› дедими ёки ‹унутди› дедими — билмайман». Молик айтди: «Бундан ҳадий бўлгани фақат Маккада бўлади; нусук (умумий қурбонлик) бўлгани эса қурбонлик эгаси хоҳлаган жойда бўлади».