Muoz ibn Jabal (roziyallohu anhu) aytadi: «Gʻazot ikki (xil) gʻazotdir: bir gʻazot — unda qimmatbaho (mol) sarflanadi, sherik (hamroh) yengillik topadi, ish egasi (amir)ga itoat qilinadi va (unda) fasoddan chetlaniladi — mana shu gʻazot butunlay yaxshilikdir. Yana bir gʻazot — unda qimmatbaho (mol) sarflanmaydi, sherik yengillik topmaydi, amirga itoat qilinmaydi va fasoddan chetlanilmaydi — mana shu gʻazotda uning sohibi hatto (savobu gunohi) teng holda (kafaf) qaytmaydi (balki gunoh bilan qaytadi)».Муоз ибн Жабал (розияллоҳу анҳу) айтади: «Ғазот икки (хил) ғазотдир: бир ғазот — унда қимматбаҳо (мол) сарфланади, шерик (ҳамроҳ) енгиллик топади, иш эгаси (амир)га итоат қилинади ва (унда) фасоддан четланилади — мана шу ғазот бутунлай яхшиликдир. Яна бир ғазот — унда қимматбаҳо (мол) сарфланмайди, шерик енгиллик топмайди, амирга итоат қилинмайди ва фасоддан четланилмайди — мана шу ғазотда унинг соҳиби ҳатто (савобу гуноҳи) тенг ҳолда (кафаф) қайтмайди (балки гуноҳ билан қайтади)».