وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَغَّبَ فِي الْجِهَادِ وَذَكَرَ الْجَنَّةَ وَرَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ يَأْكُلُ تَمَرَاتٍ فِي يَدِهِ فَقَالَ إِنِّي لَحَرِيصُ عَلَى الدُّنْيَا إِنْ جَلَسْتُ حَتَّى أَفْرُغَ مِنْهُنَّ . فَرَمَى مَا فِي يَدِهِ فَحَمَلَ بِسَيْفِهِ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ .
Yahyo ibn Said (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ jihodga qiziqtirdilar va jannatni zikr qildilar, oʻsha payt Ansordan bir kishi qoʻlidagi (bir necha) xurmoni yeb turgan edi. U: «Agar men bularni tugatgunimga qadar oʻtirsam, dunyoga (juda) haris (boʻlgan) boʻlaman!» dedi-da, qoʻlidagi narsani tashlab, qilichini olib, halok boʻlguncha jang qildi.Яҳё ибн Саид (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ жиҳодга қизиқтирдилар ва жаннатни зикр қилдилар, ўша пайт Ансордан бир киши қўлидаги (бир неча) хурмони еб турган эди. У: «Агар мен буларни тугатгунимга қадар ўтирсам, дунёга (жуда) ҳарис (бўлган) бўламан!» деди-да, қўлидаги нарсани ташлаб, қиличини олиб, ҳалок бўлгунча жанг қилди.