وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حَفْصِ بْنِ عُمَرَ بْنِ خَلْدَةَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ أَبَا لُبَابَةَ بْنَ عَبْدِ الْمُنْذِرِ، حِينَ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَهْجُرُ دَارَ قَوْمِي الَّتِي أَصَبْتُ فِيهَا الذَّنْبَ وَأُجَاوِرُكَ وَأَنْخَلِعُ مِنْ مَالِي صَدَقَةً إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُجْزِيكَ مِنْ ذَلِكَ الثُّلُثُ " .
Ibn Shihobga yetib kelishicha, Abu Luboba ibn Abdulmunzir (roziyallohu anhu) — Alloh uning tavbasini qabul qilganda — «Yo Rasululloh, men gunoh qilgan qavmimning uyini tark etib, sizga qoʻshni boʻlsam va butun molimdan Allohga hamda Uning Rasuliga sadaqa qilib ajrasam (boʻladimi)?» dedi. Rasululloh ﷺ: «Bundan uchdan biri senga kifoya qiladi», dedilar.Ибн Шиҳобга етиб келишича, Абу Лубоба ибн Абдулмунзир (розияллоҳу анҳу) — Аллоҳ унинг тавбасини қабул қилганда — «Ё Расулуллоҳ, мен гуноҳ қилган қавмимнинг уйини тарк этиб, сизга қўшни бўлсам ва бутун молимдан Аллоҳга ҳамда Унинг Расулига садақа қилиб ажрасам (бўладими)?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Бундан учдан бири сенга кифоя қилади», дедилар.