Hishom ibn Urva otasi Urva ibn az-Zubayrdan rivoyat qiladiki, u oʻzining oʻgʻil va qiz farzandlari uchun bittadan qoʻy aqiqa qilar edi. Molik aytdi: «Aqiqa borasida bizning oldimizdagi (amal) shuki: kim aqiqa qilsa, farzandi uchun — oʻgʻil boʻlsin, qiz boʻlsin — bittadan qoʻy soʻyadi. Aqiqa vojib emas, lekin uni qilish mustahabdir va u bizning oldimizda odamlar doimo amal qilib kelayotgan ishlardandir. Kim farzandi uchun aqiqa qilsa, u nusk (qurbonlik) va soʻyiladigan qurbonliklar darajasidadir: unda koʻzi koʻr, ozgʻin, aʼzosi singan yoki kasal (hayvon) joiz boʻlmaydi; uning goʻshtidan ham, terisidan ham hech narsa sotilmaydi; suyaklari sindiriladi; ahli uning goʻshtidan yeydi va undan sadaqa qiladi; bola uning qonidan biror narsaga tegizilmaydi».Ҳишом ибн Урва отаси Урва ибн аз-Зубайрдан ривоят қиладики, у ўзининг ўғил ва қиз фарзандлари учун биттадан қўй ақиқа қилар эди. Молик айтди: «Ақиқа борасида бизнинг олдимиздаги (амал) шуки: ким ақиқа қилса, фарзанди учун — ўғил бўлсин, қиз бўлсин — биттадан қўй сўяди. Ақиқа вожиб эмас, лекин уни қилиш мустаҳабдир ва у бизнинг олдимизда одамлар доимо амал қилиб келаётган ишлардандир. Ким фарзанди учун ақиқа қилса, у нуск (қурбонлик) ва сўйиладиган қурбонликлар даражасидадир: унда кўзи кўр, озғин, аъзоси синган ёки касал (ҳайвон) жоиз бўлмайди; унинг гўштидан ҳам, терисидан ҳам ҳеч нарса сотилмайди; суяклари синдирилади; аҳли унинг гўштидан ейди ва ундан садақа қилади; бола унинг қонидан бирор нарсага тегизилмайди».