حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي ضَمْرَةَ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْعَقِيقَةِ فَقَالَ ‏"‏ لاَ أُحِبُّ الْعُقُوقَ ‏"‏ ‏.‏ وَكَأَنَّهُ إِنَّمَا كَرِهَ الاِسْمَ وَقَالَ ‏"‏ مَنْ وُلِدَ لَهُ وَلَدٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَنْسُكَ عَنْ وَلَدِهِ فَلْيَفْعَلْ ‏"‏ ‏.‏

Banu Zamradan boʻlgan bir kishi otasidan rivoyat qiladiki, u dedi: «Rasululloh ﷺdan aqiqa haqida soʻraldi. Shunda u zot: ‹Men uquqni (itoatsizlikni) yoqtirmayman›, dedilar» — goʻyo u zot (bu) ismini yoqtirmagandek — va: «Kimning farzandi tugʻilsa-yu, farzandi uchun qurbonlik (nusk) qilishni istasa, qilaversin», dedilar.Бану Замрадан бўлган бир киши отасидан ривоят қиладики, у деди: «Расулуллоҳ ﷺдан ақиқа ҳақида сўралди. Шунда у зот: ‹Мен уқуқни (итоатсизликни) ёқтирмайман›, дедилар» — гўё у зот (бу) исмини ёқтирмагандек — ва: «Кимнинг фарзанди туғилса-ю, фарзанди учун қурбонлик (нуск) қилишни истаса, қилаверсин», дедилар.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ وَزَنَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَعَرَ حَسَنٍ وَحُسَيْنٍ وَزَيْنَبَ وَأُمِّ كُلْثُومٍ فَتَصَدَّقَتْ بِزِنَةِ ذَلِكَ فِضَّةً ‏.‏

Jaʼfar ibn Muhammad (rahimahulloh) otasidan rivoyat qiladiki, otasi dedi: «Rasululloh ﷺ ning qizlari Fotima Hasan, Husayn, Zaynab va Ummu Kulsumning sochini tortib (oʻlchab), oʻsha (soch) ogʻirligicha kumush sadaqa qildi».Жаъфар ибн Муҳаммад (раҳимаҳуллоҳ) отасидан ривоят қиладики, отаси деди: «Расулуллоҳ ﷺ нинг қизлари Фотима Ҳасан, Ҳусайн, Зайнаб ва Умму Кулсумнинг сочини тортиб (ўлчаб), ўша (соч) оғирлигича кумуш садақа қилди».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ، أَنَّهُ قَالَ وَزَنَتْ فَاطِمَةُ بِنْتُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَعَرَ حَسَنٍ وَحُسَيْنٍ فَتَصَدَّقَتْ بِزِنَتِهِ فِضَّةً ‏.‏

Muhammad ibn Ali ibn al-Husayn (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: «Rasululloh ﷺ ning qizlari Fotima Hasan va Husaynning sochini tortib (oʻlchab), uning ogʻirligicha kumush sadaqa qildi».Муҳаммад ибн Али ибн ал-Ҳусайн (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у деди: «Расулуллоҳ ﷺ нинг қизлари Фотима Ҳасан ва Ҳусайннинг сочини тортиб (ўлчаб), унинг оғирлигича кумуш садақа қилди».

حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، لَمْ يَكُنْ يَسْأَلُهُ أَحَدٌ مِنْ أَهْلِهِ عَقِيقَةً إِلاَّ أَعْطَاهُ إِيَّاهَا وَكَانَ يَعُقُّ عَنْ وَلَدِهِ بِشَاةٍ شَاةٍ عَنِ الذُّكُورِ وَالإِنَاثِ ‏.‏

Nofeʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Umardan ahlidan biri aqiqa (qoʻyi)ni soʻrasa, albatta uni berar edi. U oʻz farzandi uchun — oʻgʻil va qizlar uchun — bittadan qoʻy aqiqa qilar edi.Нофеъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Умардан аҳлидан бири ақиқа (қўйи)ни сўраса, албатта уни берар эди. У ўз фарзанди учун — ўғил ва қизлар учун — биттадан қўй ақиқа қилар эди.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ، أَنَّهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَسْتَحِبُّ الْعَقِيقَةَ، وَلَوْ بِعُصْفُورٍ ‏.‏

Muhammad ibn Ibrohim ibn al-Horis at-Taymiy (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u dedi: «Men otamning aqiqani — hatto bir chumchuq (bilan) boʻlsa ham — mustahab deb aytganini eshitdim».Муҳаммад ибн Иброҳим ибн ал-Ҳорис ат-Таймий (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у деди: «Мен отамнинг ақиқани — ҳатто бир чумчуқ (билан) бўлса ҳам — мустаҳаб деб айтганини эшитдим».

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّهُ عُقَّ عَنْ حَسَنٍ، وَحُسَيْنٍ، ابْنَىْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ‏.‏

Molikka yetib kelishicha, Ali ibn Abu Tolibning ikki oʻgʻli Hasan va Husayn uchun aqiqa qilingan.Моликка етиб келишича, Али ибн Абу Толибнинг икки ўғли Ҳасан ва Ҳусайн учун ақиқа қилинган.

وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ كَانَ يَعُقُّ عَنْ بَنِيهِ الذُّكُورِ، وَالإِنَاثِ، بِشَاةٍ شَاةٍ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ الأَمْرُ عِنْدَنَا فِي الْعَقِيقَةِ أَنَّ مَنْ عَقَّ فَإِنَّمَا يَعُقُّ عَنْ وَلَدِهِ بِشَاةٍ شَاةٍ الذُّكُورِ وَالإِنَاثِ وَلَيْسَتِ الْعَقِيقَةُ بِوَاجِبَةٍ وَلَكِنَّهَا يُسْتَحَبُّ الْعَمَلُ بِهَا وَهِيَ مِنَ الأَمْرِ الَّذِي لَمْ يَزَلْ عَلَيْهِ النَّاسُ عِنْدَنَا فَمَنْ عَقَّ عَنْ وَلَدِهِ فَإِنَّمَا هِيَ بِمَنْزِلَةِ النُّسُكِ وَالضَّحَايَا لاَ يَجُوزُ فِيهَا عَوْرَاءُ وَلاَ عَجْفَاءُ وَلاَ مَكْسُورَةٌ وَلاَ مَرِيضَةٌ وَلاَ يُبَاعُ مِنْ لَحْمِهَا شَىْءٌ وَلاَ جِلْدُهَا وَيُكْسَرُ عِظَامُهَا وَيَأْكُلُ أَهْلُهَا مِنْ لَحْمِهَا وَيَتَصَدَّقُونَ مِنْهَا وَلاَ يُمَسُّ الصَّبِيُّ بِشَىْءٍ مِنْ دَمِهَا ‏.‏

Hishom ibn Urva otasi Urva ibn az-Zubayrdan rivoyat qiladiki, u oʻzining oʻgʻil va qiz farzandlari uchun bittadan qoʻy aqiqa qilar edi. Molik aytdi: «Aqiqa borasida bizning oldimizdagi (amal) shuki: kim aqiqa qilsa, farzandi uchun — oʻgʻil boʻlsin, qiz boʻlsin — bittadan qoʻy soʻyadi. Aqiqa vojib emas, lekin uni qilish mustahabdir va u bizning oldimizda odamlar doimo amal qilib kelayotgan ishlardandir. Kim farzandi uchun aqiqa qilsa, u nusk (qurbonlik) va soʻyiladigan qurbonliklar darajasidadir: unda koʻzi koʻr, ozgʻin, aʼzosi singan yoki kasal (hayvon) joiz boʻlmaydi; uning goʻshtidan ham, terisidan ham hech narsa sotilmaydi; suyaklari sindiriladi; ahli uning goʻshtidan yeydi va undan sadaqa qiladi; bola uning qonidan biror narsaga tegizilmaydi».Ҳишом ибн Урва отаси Урва ибн аз-Зубайрдан ривоят қиладики, у ўзининг ўғил ва қиз фарзандлари учун биттадан қўй ақиқа қилар эди. Молик айтди: «Ақиқа борасида бизнинг олдимиздаги (амал) шуки: ким ақиқа қилса, фарзанди учун — ўғил бўлсин, қиз бўлсин — биттадан қўй сўяди. Ақиқа вожиб эмас, лекин уни қилиш мустаҳабдир ва у бизнинг олдимизда одамлар доимо амал қилиб келаётган ишлардандир. Ким фарзанди учун ақиқа қилса, у нуск (қурбонлик) ва сўйиладиган қурбонликлар даражасидадир: унда кўзи кўр, озғин, аъзоси синган ёки касал (ҳайвон) жоиз бўлмайди; унинг гўштидан ҳам, терисидан ҳам ҳеч нарса сотилмайди; суяклари синдирилади; аҳли унинг гўштидан ейди ва ундан садақа қилади; бола унинг қонидан бирор нарсага тегизилмайди».