وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ فِي قَوْلِ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى {وَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُمْ بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ أَوْ أَكْنَنْتُمْ فِي أَنْفُسِكُمْ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَكِنْ لاَ تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلاَّ أَنْ تَقُولُوا قَوْلاً مَعْرُوفًا} أَنْ يَقُولَ الرَّجُلُ لِلْمَرْأَةِ وَهِيَ فِي عِدَّتِهَا مِنْ وَفَاةِ زَوْجِهَا إِنَّكِ عَلَىَّ لَكَرِيمَةٌ وَإِنِّي فِيكِ لَرَاغِبٌ وَإِنَّ اللَّهَ لَسَائِقٌ إِلَيْكِ خَيْرًا وَرِزْقًا وَنَحْوَ هَذَا مِنَ الْقَوْلِ .
Abdurrahmon ibn al-Qosim otasi (rahimahulloh)dan rivoyat qiladiki, u Allohning {Ayollarga sovchilik haqida ishora bilan aytgan yoki koʻnglingizda yashirgan narsangizda sizlarga gunoh yoʻq. Alloh biladiki, sizlar ularni albatta yod etasiz; lekin ularga yashirin vaʼda bermanglar, magar (odob bilan) yaxshi soʻz aytishingizdan boshqa} degan soʻzi haqida shunday der edi: bir kishining ayolga — u eri vafotidan iddasida turgan paytda — ‹Sen menga albatta azizsan, men senga rogʻibman (istakliman), Alloh senga albatta yaxshilik va rizq yetkazadi› va shunga oʻxshash soʻzlarni aytishidir.Абдурраҳмон ибн ал-Қосим отаси (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қиладики, у Аллоҳнинг {Аёлларга совчилик ҳақида ишора билан айтган ёки кўнглингизда яширган нарсангизда сизларга гуноҳ ёʻқ. Аллоҳ биладики, сизлар уларни албатта ёд этасиз; лекин уларга яширин ваъда берманглар, магар (одоб билан) яхши сўз айтишингиздан бошқа} деган сўзи ҳақида шундай дер эди: бир кишининг аёлга — у эри вафотидан иддасида турган пайтда — ‹Сен менга албатта азизсан, мен сенга роғибман (истаклиман), Аллоҳ сенга албатта яхшилик ва ризқ етказади› ва шунга ўхшаш сўзларни айтишидир.