وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ مَنْ صَلَّى بِأَرْضِ فَلاَةٍ صَلَّى عَنْ يَمِينِهِ مَلَكٌ وَعَنْ شِمَالِهِ مَلَكٌ فَإِذَا أَذَّنَ وَأَقَامَ الصَّلاَةَ أَوْ أَقَامَ صَلَّى وَرَاءَهُ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ أَمْثَالُ الْجِبَالِ .
Said ibn al-Musayyab (rahimahulloh) shunday derdi: «Kim biror kimsasiz sahroda namoz oʻqisa, oʻng tomonida bir farishta, chap tomonida bir farishta namoz oʻqiydi. Agar u azon va iqoma aytsa yoki iqoma aytsa, orqasida togʻlarday (koʻp) farishtalar namoz oʻqiydi».Саид ибн ал-Мусайяб (раҳимаҳуллоҳ) шундай дерди: «Ким бирор кимсасиз саҳрода намоз ўқиса, ўнг томонида бир фаришта, чап томонида бир фаришта намоз ўқийди. Агар у азон ва иқома айтса ёки иқома айтса, орқасида тоғлардай (кўп) фаришталар намоз ўқийди».