وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ حَفْصِ بْنِ خَلْدَةَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الرَّجُلِ، يَكُونُ لَهُ الدَّيْنُ عَلَى الرَّجُلِ إِلَى أَجَلٍ فَيَضَعُ عَنْهُ صَاحِبُ الْحَقِّ وَيُعَجِّلُهُ الآخَرُ فَكَرِهَ ذَلِكَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَنَهَى عَنْهُ .
Abdulloh ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, undan bir kishi haqida soʻralgan edi: uning zimmasida boshqa bir kishiga muddatli qarz boʻlsa-yu, haq egasi (qarz beruvchi) qarzning bir qismini kamaytirib, qarzdor uni muddatidan oldin (tezroq) toʻlab bersa (boʻladimi, deb). Abdulloh ibn Umar buni yoqtirmadi va undan qaytardi.Абдуллоҳ ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, ундан бир киши ҳақида сўралган эди: унинг зиммасида бошқа бир кишига муддатли қарз бўлса-ю, ҳақ эгаси (қарз берувчи) қарзнинг бир қисмини камайтириб, қарздор уни муддатидан олдин (тезроқ) тўлаб берса (бўладими, деб). Абдуллоҳ ибн Умар буни ёқтирмади ва ундан қайтарди.