Molik Ibn Shihob (rahimahulloh)dan rivoyat qiladiki, Abdulmalik ibn Marvon zoʻrlab nomusiga tegilgan (majburlangan) bir ayol haqida — unga shu ishni qilgan kishi zimmasiga uning mahrini (toʻlashni) hukm qildi. Yahyo aytdi: Men Molikning shunday deganini eshitdim: «Bizning nazdimizda bir kishi ayolni — u bokira boʻladimi yoki tul (erga tekkan) boʻladimi — zoʻrlagan (holat)da: agar u hur (ozod) boʻlsa, unga (ayolga) uning mislining mahri lozim boʻladi; agar u choʻri boʻlsa, unga (choʻri egasiga) uning bahosidan kamaygan miqdorni (toʻlash) lozim boʻladi; bundagi jazo esa zoʻravonning zimmasidadir, bularning barchasida zoʻrlangan ayolga esa hech qanday jazo yoʻq. Agar zoʻravon qul boʻlsa, bu (mahr) uning xoʻjasi zimmasidadir — magar u (xoʻjasi) qulni (jabrdiyadaga) topshirishni xohlasa (bundan mustasno)».Молик Ибн Шиҳоб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қиладики, Абдулмалик ибн Марвон зўрлаб номусига тегилган (мажбурланган) бир аёл ҳақида — унга шу ишни қилган киши зиммасига унинг маҳрини (тўлашни) ҳукм қилди. Яҳё айтди: Мен Моликнинг шундай деганини эшитдим: «Бизнинг наздимизда бир киши аёлни — у бокира бўладими ёки тул (эрга теккан) бўладими — зўрлаган (ҳолат)да: агар у ҳур (озод) бўлса, унга (аёлга) унинг мислининг маҳри лозим бўлади; агар у чўри бўлса, унга (чўри эгасига) унинг баҳосидан камайган миқдорни (тўлаш) лозим бўлади; бундаги жазо эса зўравоннинг зиммасидадир, буларнинг барчасида зўрланган аёлга эса ҳеч қандай жазо йўқ. Агар зўравон қул бўлса, бу (маҳр) унинг хўжаси зиммасидадир — магар у (хўжаси) қулни (жабрдиядага) топширишни хоҳласа (бундан мустасно)».