وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ الضَّحَّاكَ بْنَ خَلِيفَةَ، سَاقَ خَلِيجًا لَهُ مِنَ الْعُرَيْضِ فَأَرَادَ أَنْ يَمُرَّ بِهِ فِي أَرْضِ مُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ فَأَبَى مُحَمَّدٌ . فَقَالَ لَهُ الضَّحَّاكُ لِمَ تَمْنَعُنِي وَهُوَ لَكَ مَنْفَعَةٌ تَشْرَبُ بِهِ أَوَّلاً وَآخِرًا وَلاَ يَضُرُّكَ . فَأَبَى مُحَمَّدٌ فَكَلَّمَ فِيهِ الضَّحَّاكُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَدَعَا عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مُحَمَّدَ بْنَ مَسْلَمَةَ فَأَمَرَهُ أَنْ يُخَلِّيَ سَبِيلَهُ فَقَالَ مُحَمَّدٌ لاَ . فَقَالَ عُمَرُ لِمَ تَمْنَعُ أَخَاكَ مَا يَنْفَعُهُ وَهُوَ لَكَ نَافِعٌ تَسْقِي بِهِ أَوَّلاً وَآخِرًا وَهُوَ لاَ يَضُرُّكَ . فَقَالَ مُحَمَّدٌ لاَ وَاللَّهِ . فَقَالَ عُمَرُ وَاللَّهِ لَيَمُرَّنَّ بِهِ وَلَوْ عَلَى بَطْنِكَ . فَأَمَرَهُ عُمَرُ أَنْ يَمُرَّ بِهِ فَفَعَلَ الضَّحَّاكُ .
Molik menga Amr ibn Yahyo al-Moziniydan, u otasidan rivoyat qilishicha, Zahhok ibn Xalifa oʻzining ariqini Urayzdan tortib keldi va uni Muhammad ibn Maslamaning yeridan oʻtkazmoqchi boʻldi, ammo Muhammad koʻnmadi. Zahhok unga: «Nega meni man qiläyapsan? Bu senga foyda-ku: undan avval ham, keyin ham suv icharsan, u senga zarar qilmaydi», dedi. Muhammad baribir koʻnmadi. Shunda Zahhok bu haqda Umar ibn al-Xattobga gapirdi. Umar ibn al-Xattob Muhammad ibn Maslamani chaqirib, unga (ariqqa) yoʻl berishni buyurdi. Muhammad: «Yoʻq», dedi. Umar: «Nega birodaringni oʻziga foydali boʻlgan narsadan man qilasan? Axir u senga ham foydali-ku: undan avval ham, keyin ham suv icharsan, u senga zarar qilmaydi», dedi. Muhammad: «Yoʻq, Allohga qasam», dedi. Umar: «Allohga qasamki, u (ariq) undan, hatto qorningdan boʻlsa ham, albatta oʻtadi!» dedi. Umar unga (ariqni) oʻtkazishni buyurdi va Zahhok shunday qildi.Молик менга Амр ибн Яҳё ал-Мозинийдан, у отасидан ривоят қилишича, Заҳҳок ибн Халифа ўзининг ариқини Урайздан тортиб келди ва уни Муҳаммад ибн Масламанинг еридан ўтказмоқчи бўлди, аммо Муҳаммад кўнмади. Заҳҳок унга: «Нега мени ман қилäяпсан? Бу сенга фойда-ку: ундан аввал ҳам, кейин ҳам сув ичарсан, у сенга зарар қилмайди», деди. Муҳаммад барибир кўнмади. Шунда Заҳҳок бу ҳақда Умар ибн ал-Хаттобга гапирди. Умар ибн ал-Хаттоб Муҳаммад ибн Масламани чақириб, унга (ариққа) йўл беришни буюрди. Муҳаммад: «Йўқ», деди. Умар: «Нега биродарингни ўзига фойдали бўлган нарсадан ман қиласан? Ахир у сенга ҳам фойдали-ку: ундан аввал ҳам, кейин ҳам сув ичарсан, у сенга зарар қилмайди», деди. Муҳаммад: «Йўқ, Аллоҳга қасам», деди. Умар: «Аллоҳга қасамки, у (ариқ) ундан, ҳатто қорнингдан бўлса ҳам, албатта ўтади!» деди. Умар унга (ариқни) ўтказишни буюрди ва Заҳҳок шундай қилди.