Said ibn al-Musayyab (rahimahulloh)dan rivoyat qilinishicha, Usmon ibn Affon (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Kim voyaga yetmagan, hadyani oʻzi qabza qilishga (egallashga) qodir boʻlmagan kichik farzandiga biror narsa hadya qilsa-yu, buni oshkor eʼlon qilib, unga guvohlar keltirsa, u hadya — otasi uni oʻz tasarrufida saqlab tursa ham — joizdir». Molik aytdi: «Bizdagi hukm shuki, kim kichik oʻgʻliga oltin yoki kumush hadya qilib, soʻng uni oʻz qoʻlida saqlab turgan holida vafot etsa, oʻgʻilga bundan hech narsa tegmaydi; magar ota uni aynan alohida ajratib qoʻygan yoki uni bir kishiga topshirib, oʻsha kishining oldida oʻgʻli uchun qoʻygan boʻlsa, bundan mustasno. Agar shunday qilgan boʻlsa, u oʻgʻil uchun joizdir».Саид ибн ал-Мусайяб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинишича, Усмон ибн Аффон (розияллоҳу анҳу) шундай деди: «Ким вояга етмаган, ҳадяни ўзи қабза қилишга (эгаллашга) қодир бўлмаган кичик фарзандига бирор нарса ҳадя қилса-ю, буни ошкор эълон қилиб, унга гувоҳлар келтирса, у ҳадя — отаси уни ўз тасарруфида сақлаб турса ҳам — жоиздир». Молик айтди: «Биздаги ҳукм шуки, ким кичик ўғлига олтин ёки кумуш ҳадя қилиб, сўнг уни ўз қўлида сақлаб турган ҳолида вафот эца, ўғилга бундан ҳеч нарса тегмайди; магар ота уни айнан алоҳида ажратиб қўйган ёки уни бир кишига топшириб, ўша кишининг олдида ўғли учун қўйган бўлса, бундан мустасно. Агар шундай қилган бўлса, у ўғил учун жоиздир».