وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، أَنَّ أَسْلَمَ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، زَارَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَيَّاشٍ الْمَخْزُومِيَّ فَرَأَى عِنْدَهُ نَبِيذًا وَهُوَ بِطَرِيقِ مَكَّةَ فَقَالَ لَهُ أَسْلَمُ إِنَّ هَذَا الشَّرَابَ يُحِبُّهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَحَمَلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَيَّاشٍ قَدَحًا عَظِيمًا فَجَاءَ بِهِ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَوَضَعَهُ فِي يَدَيْهِ فَقَرَّبَهُ عُمَرُ إِلَى فِيهِ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ فَقَالَ عُمَرُ إِنَّ هَذَا لَشَرَابٌ طَيِّبٌ فَشَرِبَ مِنْهُ ثُمَّ نَاوَلَهُ رَجُلاً عَنْ يَمِينِهِ . فَلَمَّا أَدْبَرَ عَبْدُ اللَّهِ نَادَاهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ فَقَالَ أَأَنْتَ الْقَائِلُ لَمَكَّةُ خَيْرٌ مِنَ الْمَدِينَةِ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ فَقُلْتُ هِيَ حَرَمُ اللَّهِ وَأَمْنُهُ وَفِيهَا بَيْتُهُ . فَقَالَ عُمَرُ لاَ أَقُولُ فِي بَيْتِ اللَّهِ وَلاَ فِي حَرَمِهِ شَيْئًا . ثُمَّ قَالَ عُمَرُ أَأَنْتَ الْقَائِلُ لَمَكَّةُ خَيْرٌ مِنَ الْمَدِينَةِ قَالَ فَقُلْتُ هِيَ حَرَمُ اللَّهِ وَأَمْنُهُ وَفِيهَا بَيْتُهُ . فَقَالَ عُمَرُ لاَ أَقُولُ فِي حَرَمِ اللَّهِ وَلاَ فِي بَيْتِهِ شَيْئًا ثُمَّ انْصَرَفَ .
Umar ibn al-Xattobning ozod qilgan quli Aslam (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u Abdulloh ibn Ayyosh al-Maxzumiynikiga kirib, uning huzurida nabiz (xurmo sharbati) borligini koʻrdi — bu Makka yoʻlida edi. Aslam unga: «Bu ichimlikni Umar ibn al-Xattob yaxshi koʻradi», dedi. Shunda Abdulloh ibn Ayyosh katta bir qadah (idish)ni koʻtarib, uni Umar ibn al-Xattobning oldiga olib kelib, qoʻllariga tutqazdi. Umar uni ogʻziga yaqinlashtirdi, soʻng boshini koʻtarib: «Bu, albatta, yaxshi ichimlik ekan», dedi va undan ichdi, keyin uni oʻng tomonidagi bir kishiga uzatdi. Abdulloh qaytib ketayotganida, Umar ibn al-Xattob uni chaqirib: «Makka Madinadan yaxshiroq, degan kishi senmisan?» dedi. Abdulloh: «Men: ‹U Allohning harami, Uning omonlik (joyi) va Uning uyi ham oʻshandadir›, dedim», dedi. Umar: «Men Allohning uyi va Uning harami haqida (kamsituvchi) hech narsa demayman», dedi. Soʻng Umar yana: «Makka Madinadan yaxshiroq, degan kishi senmisan?» dedi. U: «Men: ‹U Allohning harami, Uning omonlik (joyi) va Uning uyi ham oʻshandadir›, dedim», dedi. Umar: «Men Allohning harami va Uning uyi haqida hech narsa demayman», dedi. Soʻng (Abdulloh) qaytib ketdi.Умар ибн ал-Хаттобнинг озод қилган қули Аслам (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у Абдуллоҳ ибн Айёш ал-Махзумийникига кириб, унинг ҳузурида набиз (хурмо шарбати) борлигини кўрди — бу Макка йўлида эди. Аслам унга: «Бу ичимликни Умар ибн ал-Хаттоб яхши кўради», деди. Шунда Абдуллоҳ ибн Айёш катта бир қадаҳ (идиш)ни кўтариб, уни Умар ибн ал-Хаттобнинг олдига олиб келиб, қўлларига тутқазди. Умар уни оғзига яқинлаштирди, сўнг бошини кўтариб: «Бу, албатта, яхши ичимлик экан», деди ва ундан ичди, кейин уни ўнг томонидаги бир кишига узатди. Абдуллоҳ қайтиб кетаётганида, Умар ибн ал-Хаттоб уни чақириб: «Макка Мадинадан яхшироқ, деган киши сенмисан?» деди. Абдуллоҳ: «Мен: ‹У Аллоҳнинг ҳарами, Унинг омонлик (жойи) ва Унинг уйи ҳам ўшандадир›, дедим», деди. Умар: «Мен Аллоҳнинг уйи ва Унинг ҳарами ҳақида (камситувчи) ҳеч нарса демайман», деди. Сўнг Умар яна: «Макка Мадинадан яхшироқ, деган киши сенмисан?» деди. У: «Мен: ‹У Аллоҳнинг ҳарами, Унинг омонлик (жойи) ва Унинг уйи ҳам ўшандадир›, дедим», деди. Умар: «Мен Аллоҳнинг ҳарами ва Унинг уйи ҳақида ҳеч нарса демайман», деди. Сўнг (Абдуллоҳ) қайтиб кетди.