وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَيُّوبَ بْنِ حَبِيبٍ، مَوْلَى سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنْ أَبِي الْمُثَنَّى الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ مَرْوَانَ بْنِ الْحَكَمِ فَدَخَلَ عَلَيْهِ أَبُو سَعِيدٍ الْخُدْرِيُّ فَقَالَ لَهُ مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ أَسَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنِ النَّفْخِ فِي الشَّرَابِ فَقَالَ لَهُ أَبُو سَعِيدٍ نَعَمْ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لاَ أَرْوَى مِنْ نَفَسٍ وَاحِدٍ . فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَأَبِنِ الْقَدَحَ عَنْ فِيكَ ثُمَّ تَنَفَّسْ " . قَالَ فَإِنِّي أَرَى الْقَذَاةَ فِيهِ . قَالَ " فَأَهْرِقْهَا " .
Abu Musanno al-Juhaniy (rahimahulloh)dan rivoyat qilishicha, u shunday dedi: «Men Marvon ibn al-Hakamning oldida edim, uning huzuriga Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu) kirdi. Marvon ibn al-Hakam unga: ‹Rasululloh ﷺ ichimlikka puflashdan qaytarganlarini eshitganmisan?› dedi. Abu Said unga: ‹Ha›, dedi. Bir kishi u zotga: ‹Yo Rasululloh, men bir nafas bilan qonmayman›, degan edi. Rasululloh ﷺ unga: ‹Idishni ogʻzingdan uzoqlashtir, soʻng nafas ol›, dedilar. U: ‹Men unda xas-choʻp koʻrsam-chi?› dedi. U zot: ‹Uni toʻkib tashla›, dedilar».Абу Мусанно ал-Жуҳаний (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилишича, у шундай деди: «Мен Марвон ибн ал-Ҳакамнинг олдида эдим, унинг ҳузурига Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу) кирди. Марвон ибн ал-Ҳакам унга: ‹Расулуллоҳ ﷺ ичимликка пуфлашдан қайтарганларини эшитганмисан?› деди. Абу Саид унга: ‹Ҳа›, деди. Бир киши у зотга: ‹Ё Расулуллоҳ, мен бир нафас билан қонмайман›, деган эди. Расулуллоҳ ﷺ унга: ‹Идишни оғзингдан узоқлаштир, сўнг нафас ол›, дедилар. У: ‹Мен унда хас-чўп кўрсам-чи?› деди. У зот: ‹Уни тўкиб ташла›, дедилар».