Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) yogʻ (sariyogʻ) bilan non yer edi. U badiya (choʻl) ahlidan bir kishini (taomga) chaqirdi. U (kishi) yeya boshladi va (har) luqma bilan tovoqdagi yogʻ (qoldigʻi)ni terib yeyaverdi. Shunda Umar: «Sen goʻyo ochlikdan qiynalgan (kishiga) oʻxshaysan», dedi. U: «Allohga qasamki, men falon-falon vaqtdan beri na yogʻ yeganman, na (birovning) uni (yogʻ) bilan (non) yeganini koʻrganman», dedi. Umar: «Odamlar dastlab qanday (farovon) yashagan boʻlsalar, yana shunday yashamagunlaricha men yogʻ yemayman», dedi.Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) ёғ (сариёғ) билан нон ер эди. У бадия (чўл) аҳлидан бир кишини (таомга) чақирди. У (киши) ея бошлади ва (ҳар) луқма билан товоқдаги ёғ (қолдиғи)ни териб еяверди. Шунда Умар: «Сен гўё очликдан қийналган (кишига) ўхшайсан», деди. У: «Аллоҳга қасамки, мен фалон-фалон вақтдан бери на ёғ еганман, на (бировнинг) уни (ёғ) билан (нон) еганини кўрганман», деди. Умар: «Одамлар дастлаб қандай (фаровон) яшаган бўлсалар, яна шундай яшамагунларича мен ёғ емайман», деди.