Muhammad ibn Abu Umama ibn Sahl ibn Hunayf otasidan eshitdiki, u shunday der edi: «Otam Sahl ibn Hunayf (roziyallohu anhu) al-Xarror (degan joy)da gʻusl qildi va egnidagi jubbani yechdi, Omir ibn Rabia (roziyallohu anhu) esa (unga) qarab turardi». (Roviy) aytdi: «Sahl oq tanli, terisi chiroyli kishi edi». (Roviy davom etib) aytdi: «Omir ibn Rabia unga: ‹Men bugungidek (teri) koʻrmaganman, hatto qiz (bokira)ning terisini ham›, dedi. Shu zahoti Sahl (oʻsha joyda) isitmalab qoldi va isitmasi kuchaydi. Rasululloh ﷺning huzurlariga kelib: ‹Sahl isitmalab qoldi va u Siz bilan (birga) yura olmaydi, yo Rasululloh›, deb xabar berildi. Rasululloh ﷺ uning oldiga keldilar. Sahl u zotga Omir (bilan) boʻlgan voqeani aytib berdi. Shunda Rasululloh ﷺ: ‹Nega biringiz birodarini oʻldiradi?! Nega baraka tilamading (‹taborakalloh› demading)?! Koʻz (tegishi) — haqdir. Uning uchun tahorat ol›, dedilar. Shunda Omir uning uchun tahorat oldi va Sahl Rasululloh ﷺ bilan (birga) hech bir kasalligi qolmagan holda yoʻlga chiqdi».Муҳаммад ибн Абу Умама ибн Саҳл ибн Ҳунайф отасидан эшитдики, у шундай дер эди: «Отам Саҳл ибн Ҳунайф (розияллоҳу анҳу) ал-Харрор (деган жой)да ғусл қилди ва эгнидаги жуббани ечди, Омир ибн Рабиа (розияллоҳу анҳу) эса (унга) қараб турарди». (Ровий) айтди: «Саҳл оқ танли, териси чиройли киши эди». (Ровий давом этиб) айтди: «Омир ибн Рабиа унга: ‹Мен бугунгидек (тери) кўрмаганман, ҳатто қиз (бокира)нинг терисини ҳам›, деди. Шу заҳоти Саҳл (ўша жойда) иситмалаб қолди ва иситмаси кучайди. Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келиб: ‹Саҳл иситмалаб қолди ва у Сиз билан (бирга) юра олмайди, ё Расулуллоҳ›, деб хабар берилди. Расулуллоҳ ﷺ унинг олдига келдилар. Саҳл у зотга Омир (билан) бўлган воқеани айтиб берди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: ‹Нега бирингиз биродарини ўлдиради?! Нега барака тиламадинг (‹таборакаллоҳ› демадинг)?! Кўз (тегиши) — ҳақдир. Унинг учун таҳорат ол›, дедилар. Шунда Омир унинг учун таҳорат олди ва Саҳл Расулуллоҳ ﷺ билан (бирга) ҳеч бир касаллиги қолмаган ҳолда йўлга чиқди».