Ato ibn Yasor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Banda kasal boʻlganida, Alloh taolo uning oldiga ikki farishtani yuborib: ‹Qaranglar-chi, u oʻzini koʻrgani kelganlarga nima deydi?› deydi. Agar u — (kishilar) uning oldiga kelganida — Allohga hamd aytib, Uni ulugʻlasa, ular buni Alloh azza va jallaga koʻtaradilar — Alloh (esa) yaxshi biluvchidir. Shunda U: ‹Bandam uchun Mening zimmamda (shu bor)ki, agar uni vafot ettirsam — uni jannatga kiritishim, agar unga shifo bersam — unga oʻz goʻshtidan yaxshiroq goʻsht, oʻz qonidan yaxshiroq qon almashtirib berishim va uning yomonliklarini oʻchirishimdir›, deydi», dedilar.Ато ибн Ясор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Банда касал бўлганида, Аллоҳ таоло унинг олдига икки фариштани юбориб: ‹Қаранглар-чи, у ўзини кўргани келганларга нима дейди?› дейди. Агар у — (кишилар) унинг олдига келганида — Аллоҳга ҳамд айтиб, Уни улуғласа, улар буни Аллоҳ азза ва жаллага кўтарадилар — Аллоҳ (эса) яхши билувчидир. Шунда У: ‹Бандам учун Менинг зиммамда (шу бор)ки, агар уни вафот эттирсам — уни жаннатга киритишим, агар унга шифо берсам — унга ўз гўштидан яхшироқ гўшт, ўз қонидан яхшироқ қон алмаштириб беришим ва унинг ёмонликларини ўчиришимдир›, дейди», дедилар.