وَحَدَّثَنِي مَالِكٌ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ، كَانَ يَقُولُ لاَ تُكْثِرُوا الْكَلاَمَ بِغَيْرِ ذِكْرِ اللَّهِ فَتَقْسُوَ قُلُوبُكُمْ فَإِنَّ الْقَلْبَ الْقَاسِيَ بَعِيدٌ مِنَ اللَّهِ وَلَكِنْ لاَ تَعْلَمُونَ وَلاَ تَنْظُرُوا فِي ذُنُوبِ النَّاسِ كَأَنَّكُمْ أَرْبَابٌ وَانْظُرُوا فِي ذُنُوبِكُمْ كَأَنَّكُمْ عَبِيدٌ فَإِنَّمَا النَّاسُ مُبْتَلًى وَمُعَافًى فَارْحَمُوا أَهْلَ الْبَلاَءِ وَاحْمَدُوا اللَّهَ عَلَى الْعَافِيَةِ .
Molikka yetib kelishicha, Iso ibn Maryam (alayhissalom) shunday der edi: «Allohni zikr qilmasdan koʻp soʻzlamanglar, aks holda qalblaringiz qotib qoladi. Chunki qotgan qalb Allohdan yiroqdir, lekin siz bilmaysiz. Odamlarning gunohlariga oʻzingizni xoʻjayin bilgandek qaramanglar, oʻz gunohlaringizga esa oʻzingizni qul bilgandek qaranglar. Chunki odamlar (baʼzisi) baloga giriftor, (baʼzisi) esa ofiyatdadir. Bas, balo ahliga rahm qilinglar va ofiyat uchun Allohga hamd aytinglar».Моликка етиб келишича, Исо ибн Марям (алайҳиссалом) шундай дер эди: «Аллоҳни зикр қилмасдан кўп сўзламанглар, акс ҳолда қалбларингиз қотиб қолади. Чунки қотган қалб Аллоҳдан йироқдир, лекин сиз билмайсиз. Одамларнинг гуноҳларига ўзингизни хўжайин билгандек қараманглар, ўз гуноҳларингизга эса ўзингизни қул билгандек қаранглар. Чунки одамлар (баъзиси) балога гирифтор, (баъзиси) эса офиятдадир. Бас, бало аҳлига раҳм қилинглар ва офият учун Аллоҳга ҳамд айтинглар».