حَدَّثَنِي يَحْيَى، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ بْنِ أَبِي الْمُخَارِقِ الْبَصْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، رَقَدَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَقَالَ لِخَادِمِهِ انْظُرْ مَا صَنَعَ النَّاسُ . وَهُوَ يَوْمَئِذٍ قَدْ ذَهَبَ بَصَرُهُ . فَذَهَبَ الْخَادِمُ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ قَدِ انْصَرَفَ النَّاسُ مِنَ الصُّبْحِ . فَقَامَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ فَأَوْتَرَ ثُمَّ صَلَّى الصُّبْحَ .
Saʼid ibn Jubayr (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo) uxlab, soʻng uygʻondi va xizmatchisiga: «Qara-chi, odamlar nima qildi?» dedi — u kunlari uning koʻzi (nuri) ketgan (koʻr boʻlgan) edi. Xizmatchi borib, soʻng qaytib: «Odamlar bomdoddan (namozdan) qaytishdi», dedi. Shunda Abdulloh ibn Abbos turib, vitr oʻqidi, keyin bomdodni oʻqidi.Саъид ибн Жубайр (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) ухлаб, сўнг уйғонди ва хизматчисига: «Қара-чи, одамлар нима қилди?» деди — у кунлари унинг кўзи (нури) кетган (кўр бўлган) эди. Хизматчи бориб, сўнг қайтиб: «Одамлар бомдоддан (намоздан) қайтишди», деди. Шунда Абдуллоҳ ибн Аббос туриб, витр ўқиди, кейин бомдодни ўқиди.