وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ رَافِعٍ، أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ أَكْتُبُ مُصْحَفًا لِحَفْصَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ فَقَالَتْ إِذَا بَلَغْتَ هَذِهِ الآيَةَ فَآذِنِّي {حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاَةِ الْوُسْطَى وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ } فَلَمَّا بَلَغْتُهَا آذَنْتُهَا فَأَمْلَتْ عَلَىَّ حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلاَةِ الْوُسْطَى وَصَلاَةِ الْعَصْرِ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ .
Amr ibn Rofiʼ (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: «Men Hafsa ummul-muʼminin (roziyallohu anho) uchun bir mushaf yozayotgan edim. U: ‹Mana bu oyatga yetganingda, menga bildir: {Namozlarni, oʻrtadagi namozni saqlanglar va Alloh uchun itoat qilgan holda turinglar}›, dedi. Men unga yetganimda, unga bildirdim. Shunda u menga: ‹{Namozlarni, oʻrtadagi namozni va asr namozini saqlanglar va Alloh uchun itoat qilgan holda turinglar} (Baqara 238)› deb aytib yozdirdi».Амр ибн Рофиъ (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинадики, у айтди: «Мен Ҳафса уммул-муъминин (розияллоҳу анҳо) учун бир мусҳаф ёзаётган эдим. У: ‹Мана бу оятга етганингда, менга билдир: {Намозларни, ўртадаги намозни сақланглар ва Аллоҳ учун итоат қилган ҳолда туринглар}›, деди. Мен унга етганимда, унга билдирдим. Шунда у менга: ‹{Намозларни, ўртадаги намозни ва аср намозини сақланглар ва Аллоҳ учун итоат қилган ҳолда туринглар} (Бақара 238)› деб айтиб ёздирди».