أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَيْسَرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ النَّزَّالَ بْنَ سَبْرَةَ، قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا - رضى الله عنه - صَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ قَعَدَ لِحَوَائِجِ النَّاسِ فَلَمَّا حَضَرَتِ الْعَصْرُ أُتِيَ بِتَوْرٍ مِنْ مَاءٍ فَأَخَذَ مِنْهُ كَفًّا فَمَسَحَ بِهِ وَجْهَهُ وَذِرَاعَيْهِ وَرَأْسَهُ وَرِجْلَيْهِ ثُمَّ أَخَذَ فَضْلَهُ فَشَرِبَ قَائِمًا وَقَالَ إِنَّ نَاسًا يَكْرَهُونَ هَذَا وَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَفْعَلُهُ وَهَذَا وُضُوءُ مَنْ لَمْ يُحْدِثْ .
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: An-Nazzol ibn Sabra aytadi: Alini peshin namozini oʻqib, soʻng odamlarning hojatlari uchun oʻtirganini koʻrdim. Asr vaqti kirganda unga bir idish suv keltirildi. U undan bir hovuch olib, yuzi, ikki bilagi, boshi va oyoqlariga mash tortdi, soʻng qolganini olib, tik turgan holda ichdi va: «Odamlar buni yoqtirmaydilar, holbuki men Rasululloh ﷺ shunday qilganlarini koʻrganman. Bu hadas qilmagan kishining taharatidir», dedi.