أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ آدَمَ، عَنْ عَبْدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ " . فَذُكِرَ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ فَقَالَتْ وَهِلَ إِنَّمَا مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى قَبْرٍ فَقَالَ " إِنَّ صَاحِبَ الْقَبْرِ لَيُعَذَّبُ وَإِنَّ أَهْلَهُ يَبْكُونَ عَلَيْهِ " . ثُمَّ قَرَأَتْ { وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى } .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Marhum, ahli uning uchun yigʻlagani sababli azoblanadi», dedilar. Bu Oishaga zikr qilinganida, u: «U yanglishibdi. Nabiy ﷺ bir qabr yonidan oʻtdilar-da: ‹Bu qabr sohibi azoblanmoqda, ahli esa uning uchun yigʻlamoqda›, dedilar», dedi. Soʻng u: {Hech bir gunohkor jon boshqasining gunohini koʻtarmas} oyatini oʻqidi. (Anʼom 164)