أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هُشَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ قَالَ أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ كُنْتُ رَدِيفَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَفَاتٍ فَرَفَعَ يَدَيْهِ يَدْعُو فَمَالَتْ بِهِ نَاقَتُهُ فَسَقَطَ خِطَامُهَا فَتَنَاوَلَ الْخِطَامَ بِإِحْدَى يَدَيْهِ وَهُوَ رَافِعٌ يَدَهُ الأُخْرَى .
Usoma ibn Zayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Men Arafotda Nabiy ﷺning orqalarida ulov mingashib borardim. U zot ikki qoʻllarini koʻtarib duo qildilar, shunda tuyalari ogʻdi va uning jilovi tushib ketdi. Bas, u zot bir qoʻllari bilan jilovni oldilar, ikkinchi qoʻllarini esa hamon koʻtargan holatda edilar».