أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزَّعْفَرَانِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي يَعْلَى، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ نَاسًا، مِنْ أَهْلِ الشِّرْكِ أَتَوْا مُحَمَّدًا فَقَالُوا إِنَّ الَّذِي تَقُولُ وَتَدْعُو إِلَيْهِ لَحَسَنٌ لَوْ تُخْبِرُنَا أَنَّ لِمَا عَمِلْنَا كَفَّارَةً . فَنَزَلَتْ { وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ } وَنَزَلَتْ { قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِمْ } .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Mushriklardan bir necha kishi Muhammad ﷺning huzurlariga kelib: «Sen aytayotgan va daʼvat qilayotgan narsa albatta yaxshi. Qani endi bizga qilgan ishlarimizga kafforat borligini xabar bersang», dedilar. Shunda {Ular Alloh bilan birga boshqa ilohga iltijo qilmaydilar} oyati nozil boʻldi va {Ayting: ‹Ey oʻz jonlariga isrof qilgan bandalarim!›} oyati nozil boʻldi.