أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي وَرْقَاءُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يَجِيءُ الْمَقْتُولُ بِالْقَاتِلِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ نَاصِيَتُهُ وَرَأْسُهُ فِي يَدِهِ وَأَوْدَاجُهُ تَشْخُبُ دَمًا يَقُولُ يَا رَبِّ قَتَلَنِي حَتَّى يُدْنِيَهُ مِنَ الْعَرْشِ " . قَالَ فَذَكَرُوا لاِبْنِ عَبَّاسٍ التَّوْبَةَ فَتَلاَ هَذِهِ الآيَةَ { وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا } قَالَ مَا نُسِخَتْ مُنْذُ نَزَلَتْ وَأَنَّى لَهُ التَّوْبَةُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Qiyomat kuni oʻldirilgan kishi qotilni yetaklab keladi, uning peshona sochi va boshi qoʻlida, tomirlaridan qon otilib turadi, u: ‹Ey Robbim, bu meni oʻldirdi›, deydi va Arshga yaqinlashtiriladi», dedilar. Ibn Abbosning oldida tavbani eslashganda, u mana bu oyatni tilovat qildi: {Kim bir muminni qasddan oʻldirsa, uning jazosi jahannamdir}. Soʻng: «Bu oyat nozil boʻlganidan beri bekor qilinmagan, unga qayerdan tavba boʻlsin?!» dedi.