أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ جَاءَ عَبْدٌ فَبَايَعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْهِجْرَةِ وَلاَ يَشْعُرُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ عَبْدٌ فَجَاءَ سَيِّدُهُ يُرِيدُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " بِعْنِيهِ " . فَاشْتَرَاهُ بِعَبْدَيْنِ أَسْوَدَيْنِ ثُمَّ لَمْ يُبَايِعْ أَحَدًا حَتَّى يَسْأَلَهُ أَعَبْدٌ هُوَ
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Bir qul kelib, hijrat qilish shartiga Nabiy ﷺga baytga berdi, Nabiy ﷺ esa uning qulligini bilmasdilar. Soʻng uning xoʻjayini uni izlab keldi. Nabiy ﷺ: ‹Uni menga sotgin›, dedilar va uni ikkita qora qulga sotib oldilar. Shundan keyin u zot kishidan ‹U qulmi?› deb soʻramaguncha hech kimdan baytga olmadilar.»