أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ جُنْدُبِ بْنِ سُفْيَانَ، قَالَ ضَحَّيْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَضْحَى ذَاتَ يَوْمٍ فَإِذَا النَّاسُ قَدْ ذَبَحُوا ضَحَايَاهُمْ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَآهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُمْ ذَبَحُوا قَبْلَ الصَّلاَةِ فَقَالَ " مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلْيَذْبَحْ مَكَانَهَا أُخْرَى وَمَنْ كَانَ لَمْ يَذْبَحْ حَتَّى صَلَّيْنَا فَلْيَذْبَحْ عَلَى اسْمِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Jundab ibn Sufyon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz bir kuni Rasululloh ﷺ bilan birga Iyd al-Azho qurbonligini qildik. Odamlar esa qurbonliklarini namozdan oldin soʻyib boʻlgan edilar. Paygʻambar ﷺ namozdan qaytganlarida, ularning namozdan oldin soʻyib boʻlganlarini koʻrib: «Kimki namozdan oldin soʻygan boʻlsa, uning oʻrniga boshqasini soʻysin. Kimki biz namoz oʻqib boʻlgunimizcha soʻymagan boʻlsa, Olloh azza va jallaning nomi bilan soʻysin», dedilar.