أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ لِرَجُلٍ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سِنٌّ مِنَ الإِبِلِ فَجَاءَ يَتَقَاضَاهُ فَقَالَ " أَعْطُوهُ " . فَلَمْ يَجِدُوا إِلاَّ سِنًّا فَوْقَ سِنِّهِ قَالَ " أَعْطُوهُ " . فَقَالَ أَوْفَيْتَنِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ خِيَارَكُمْ أَحْسَنُكُمْ قَضَاءً " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishining Nabiy ﷺ zimmalarida maʼlum yoshdagi tuya haqi bor edi. U qarzini talab qilib keldi. Shunda u zot: «Unga bering», dedilar. Ammo ular haligi tuyaning yoshidan kattaroq tuyani topdilar. U zot: «Oʻshani bering», dedilar. Haligi kishi: «Menga toʻliq ado etding», dedi. Rasululloh ﷺ: «Albatta, sizlarning eng yaxshingiz qarzni chiroyli ado etuvchingizdir», dedilar.