أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَسَدُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا - وَذَكَرَ، - حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ، أَنَّهُ سُرِقَتْ خَمِيصَتُهُ مِنْ تَحْتِ رَأْسِهِ وَهُوَ نَائِمٌ فِي مَسْجِدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذَ اللِّصَّ فَجَاءَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ صَفْوَانُ أَتَقْطَعُهُ قَالَ " فَهَلاَّ قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ تَرَكْتَهُ " .
Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Nabiy ﷺ masjidida uxlab yotganida boshi ostidan xamisasi (ridosi) oʻgʻirlandi. U oʻgʻrini ushlab, uni Nabiy ﷺ huzuriga olib keldi. Nabiy ﷺ uning qoʻlini kesishga buyurdilar. Shunda Safvon: «Uning qoʻlini kesasizmi?» dedi. U zot: «Uni mening oldimga keltirishingdan avval kechirib yuborsang boʻlmasmidi?» dedilar.