أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ مَكَثْنَا ذَاتَ لَيْلَةٍ نَنْتَظِرُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعِشَاءِ الآخِرَةِ فَخَرَجَ عَلَيْنَا حِينَ ذَهَبَ ثُلُثُ اللَّيْلِ أَوْ بَعْدَهُ فَقَالَ حِينَ خَرَجَ " إِنَّكُمْ تَنْتَظِرُونَ صَلاَةً مَا يَنْتَظِرُهَا أَهْلُ دِينٍ غَيْرُكُمْ وَلَوْلاَ أَنْ يَثْقُلَ عَلَى أُمَّتِي لَصَلَّيْتُ بِهِمْ هَذِهِ السَّاعَةَ " . ثُمَّ أَمَرَ الْمُؤَذِّنَ فَأَقَامَ ثُمَّ صَلَّى .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Bir kechasi masjidda Rasululloh ﷺni oxirgi xufton namozi uchun kutib turdik. U zot kechaning uchdan biri yoki undan koʻprogʻi oʻtganda oldimizga chiqdilar va chiqqanlarida: ‹Sizlar shunday namozni kutib turibsizki, sizlardan boshqa hech bir din ahli uni kutmaydi. Agar ummatimga ogʻir kelmasligini bilsam, albatta ularga bu soatda namoz oʻqib berardim›, dedilar. Soʻng muazzinga buyurdilar, u iqoma aytdi va namoz oʻqidilar.»