أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، أَنْبَأَنَا خَالِدٌ، أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، سَمِعْتُ ذَرًّا، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ وَقَدْ سَمِعَهُ الْحَكَمُ، مِنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ أَجْنَبَ رَجُلٌ فَأَتَى عُمَرَ - رضى الله عنه - فَقَالَ إِنِّي أَجْنَبْتُ فَلَمْ أَجِدْ مَاءً . قَالَ لاَ تُصَلِّ . قَالَ لَهُ عَمَّارٌ أَمَا تَذْكُرُ أَنَّا كُنَّا فِي سَرِيَّةٍ فَأَجْنَبْنَا فَلَمْ نَجِدْ مَاءً فَأَمَّا أَنْتَ فَلَمْ تُصَلِّ وَأَمَّا أَنَا فَإِنِّي تَمَعَّكْتُ فَصَلَّيْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ " إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ " . وَضَرَبَ شُعْبَةُ بِكَفَّيْهِ ضَرْبَةً وَنَفَخَ فِيهِمَا ثُمَّ دَلَكَ إِحْدَاهُمَا بِالأُخْرَى ثُمَّ مَسَحَ بِهِمَا وَجْهَهُ . فَقَالَ عُمَرُ شَيْئًا لاَ أَدْرِي مَا هُوَ . فَقَالَ إِنْ شِئْتَ لاَ حَدَّثْتُهُ . وَذَكَرَ شَيْئًا فِي هَذَا الإِسْنَادِ عَنْ أَبِي مَالِكٍ وَزَادَ سَلَمَةُ قَالَ بَلْ نُوَلِّيكَ مِنْ ذَلِكَ مَا تَوَلَّيْتَ .
Ammor ibn Yosir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kishi junub boʻlib Umar (roziyallohu anhu)ning oldiga keldi va: «Men junub boʻldim, ammo suv topmadim», dedi. U: «Namoz oʻqima», dedi. Ammor unga: «Esingdami, biz bir jangovar guruhda edik, junub boʻldik, ammo suv topmadik. Sen namoz oʻqimading, men esa tuproqqa agʻanadim va namoz oʻqidim, soʻng Nabiy ﷺning oldilariga kelib, buni u zotga aytganimda: ‹Senga shu kifoya qilardi›, dedilar», dedi. Shuʼba ikki kaftini bir marta urib, ularga puflab, keyin birini ikkinchisiga ishqadi, soʻng ular bilan yuzini masli qildi. Umar: «Men tushunmagan bir narsani aytdi», dedi. U: «Agar xohlasang, buni aytmayman», dedi.Аммор ибн Ёсир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир киши жунуб бўлиб Умар (розияллоҳу анҳу)нинг олдига келди ва: «Мен жунуб бўлдим, аммо сув топмадим», деди. У: «Намоз ўқима», деди. Аммор унга: «Эсингдами, биз бир жанговар гуруҳда эдик, жунуб бўлдик, аммо сув топмадик. Сен намоз ўқимадинг, мен эса тупроққа ағанадим ва намоз ўқидим, сўнг Набий ﷺнинг олдиларига келиб, буни у зотга айтганимда: ‹Сенга шу кифоя қиларди›, дедилар», деди. Шуъба икки кафтини бир марта уриб, уларга пуфлаб, кейин бирини иккинчисига ишқади, сўнг улар билан юзини масли қилди. Умар: «Мен тушунмаган бир нарсани айтди», деди. У: «Агар хоҳласанг, буни айтмайман», деди.