أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَانَتْ صَلاَةُ الْعَصْرِ فَالْتَمَسَ النَّاسُ الْوَضُوءَ فَلَمْ يَجِدُوهُ فَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِوَضُوءٍ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي ذَلِكَ الإِنَاءِ وَأَمَرَ النَّاسَ أَنْ يَتَوَضَّئُوا فَرَأَيْتُ الْمَاءَ يَنْبُعُ مِنْ تَحْتِ أَصَابِعِهِ حَتَّى تَوَضَّئُوا مِنْ عِنْدِ آخِرِهِمْ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺni koʻrdim, asr namozining vaqti kirgan edi. Odamlar taharat suvini qidirishdi, ammo topolmadilar. Soʻng Rasululloh ﷺga taharat suvi keltirildi. U zot qoʻllarini oʻsha idishga qoʻydilar va odamlarga taharat qilishni buyurdilar. Men suvning u zotning barmoqlari ostidan otilib chiqayotganini koʻrdim, hatto ularning barchasi taharat qilib boʻlishdi», dedi.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺни кўрдим, аср намозининг вақти кирган эди. Одамлар таҳарат сувини қидиришди, аммо тополмадилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺга таҳарат суви келтирилди. У зот қўлларини ўша идишга қўйдилар ва одамларга таҳарат қилишни буюрдилар. Мен сувнинг у зотнинг бармоқлари остидан отилиб чиқаётганини кўрдим, ҳатто уларнинг барчаси таҳарат қилиб бўлишди», деди.