أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ الْمُخَرِّمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ رُزَيْقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعِنْدَهُ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ إِذْ سَمِعَ نَقِيضًا فَوْقَهُ فَرَفَعَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ بَصَرَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَقَالَ هَذَا بَابٌ قَدْ فُتِحَ مِنَ السَّمَاءِ مَا فُتِحَ قَطُّ . قَالَ فَنَزَلَ مِنْهُ مَلَكٌ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبْشِرْ بِنُورَيْنِ أُوتِيتَهُمَا لَمْ يُؤْتَهُمَا نَبِيٌّ قَبْلَكَ فَاتِحَةِ الْكِتَابِ وَخَوَاتِيمِ سُورَةِ الْبَقَرَةِ لَمْ تَقْرَأْ حَرْفًا مِنْهُمَا إِلاَّ أُعْطِيتَهُ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺning huzurlarida Jibril alayhissalom bor ekan, u birdan tepasidan bir gʻichirlashni eshitdi. Jibril alayhissalom koʻzini osmonga koʻtarib: «Bu osmonda ochilgan bir eshikdir, u aslo ochilmagan edi», dedi. Undan bir farishta tushib, Paygʻambar ﷺning huzurlariga keldi va: «Senga berilgan, sendan oldingi hech bir paygʻambarga berilmagan ikki nur bilan xushxabar boʻlsin: Fotihatul-kitob va Baqara surasining oxirgi oyatlari. Sen ulardan bir harf oʻqishing bilan albatta senga (savobi) beriladi», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида Жибрил алайҳиссалом бор экан, у бирдан тепасидан бир ғичирлашни эшитди. Жибрил алайҳиссалом кўзини осмонга кўтариб: «Бу осмонда очилган бир эшикдир, у асло очилмаган эди», деди. Ундан бир фаришта тушиб, Пайғамбар ﷺнинг ҳузурларига келди ва: «Сенга берилган, сендан олдинги ҳеч бир пайғамбарга берилмаган икки нур билан хушхабар бўлсин: Фотиҳатул-китоб ва Бақара сурасининг охирги оятлари. Сен улардан бир ҳарф ўқишинг билан албатта сенга (савоби) берилади», деди.