Voil ibn Hujr (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ ortlarida namoz oqidim. U zot takbir aytganlarida qoʻllarini quloqlaridan pastroqqa koʻtardilar. {Gʻazabga uchraganlarning va adashganlarning yoʻliga emas} (Fotiha 7) oyatini oqiganlarida esa «Omin», dedilar. Men ortlarida boʻlsam-da, buni eshitdim. Soʻng Rasululloh ﷺ bir kishining «Alhamdu lillahi hamdan kasiran toyyiban muborakan fih» deganini eshitdilar. Nabiy ﷺ namozdan salom bergach: «Namozda ushbu soʻzni aytgan kim edi?» dedilar. Haligi kishi: «Menman, ey Rasululloh, u bilan hech qanday yomonlikni koʻzlamagan edim», dedi. Nabiy ﷺ: «Uni oʻn ikki farishta ilib olishga oshiqdi, arshdan boshqa hech narsa uni toʻsib qolmadi», dedilar.Воил ибн Ҳужр (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ ортларида намоз оқидим. У зот такбир айтганларида қўлларини қулоқларидан пастроққа кўтардилар. {Ғазабга учраганларнинг ва адашганларнинг йўлига эмас} (Фотиҳа 7) оятини оқиганларида эса «Омин», дедилар. Мен ортларида бўлсам-да, буни эшитдим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ бир кишининг «Алҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳ» деганини эшитдилар. Набий ﷺ намоздан салом бергач: «Намозда ушбу сўзни айтган ким эди?» дедилар. Ҳалиги киши: «Менман, эй Расулуллоҳ, у билан ҳеч қандай ёмонликни кўзламаган эдим», деди. Набий ﷺ: «Уни ўн икки фаришта илиб олишга ошиқди, аршдан бошқа ҳеч нарса уни тўсиб қолмади», дедилар.