أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ، عَنْ مُصْعَبِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ صَلَّيْتُ إِلَى جَنْبِ أَبِي وَجَعَلْتُ يَدَىَّ بَيْنَ رُكْبَتَىَّ فَقَالَ لِي اضْرِبْ بِكَفَّيْكَ عَلَى رُكْبَتَيْكَ . قَالَ ثُمَّ فَعَلْتُ ذَلِكَ مَرَّةً أُخْرَى فَضَرَبَ يَدِي وَقَالَ إِنَّا قَدْ نُهِينَا عَنْ هَذَا وَأُمِرْنَا أَنْ نَضْرِبَ بِالأَكُفِّ عَلَى الرُّكَبِ .
Musʼab ibn Saʼd (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Men otamning yonida namoz oʻqidim va ikki qoʻlimni tizzalarimning orasiga qoʻydim. U menga: ‹Kaftlaringni tizzalaringga qoʻy›, dedi. Soʻng men buni yana bir marta qildim, shunda u qoʻlimga urib: ‹Biz bundan qaytarilgan va kaftlarni tizzalarga qoʻyishga buyurilgan edik›, dedi».Мусъаб ибн Саъд (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Мен отамнинг ёнида намоз ўқидим ва икки қўлимни тиззаларимнинг орасига қўйдим. У менга: ‹Кафтларингни тиззаларингга қўй›, деди. Сўнг мен буни яна бир марта қилдим, шунда у қўлимга уриб: ‹Биз бундан қайтарилган ва кафтларни тиззаларга қўйишга буюрилган эдик›, деди».